ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram
Festival Calendar
Festival Calendar
Ο David August στο ClockSound.gr

Ο David August στο ClockSound.gr

Αμέσως μετά την εμφάνισή του στο φετινό Plissken Winter Festival, ο headliner του φεστιβάλ και μία από τις σπουδαιότερες μορφές του σύγχρονου ηλεκτρονικού ήχου, ο David August, έδωσε στο ClockSound μια εκτενή συνέντευξη, την οποία μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω:

 

Alexis Karahalios: Το Plissken θεωρείται πλέον ένα από τα κορυφαία indoor festivals της Ευρώπης. Πώς ήταν η εμπειρία μετά από την εμφάνισή σου στο φεστιβάλ;

David August: Συνήθως δε «συνδέομαι» με το φεστιβάλ στο οποίο παίζω, αλλά κυρίως με τη χώρα. Είναι μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης από το όνομα ενός φεστιβάλ. Έτσι, για εμένα ήταν σημαντικό ότι επέστρεψα στην Ελλάδα. Οι ρίζες μου είναι από την Ιταλία, οπότε όταν εμφανίζομαι σε χώρες της Μεσογείου έχω ένα ζεστό αίσθημα. Δεν έχω ιστορία με το φεστιβάλ, είναι νέο για εμένα, οπότε αυτό που κρατάω είναι η χώρα στην οποία εμφανίζομαι.

 

A.K.: Το απόλαυσες όμως σήμερα;

Ναι φυσικά! Ήμουν εξαντλημένος, αφού σήμερα ήταν ο τελευταίος σταθμός της περιοδείας μου για φέτος. Ορισμένες φορές όμως, το να παίζεις ενώ είσαι κουρασμένος μπορεί να είναι ενδιαφέρον. Νιώθεις ελεύθερος, σα να έχεις πάρει ναρκωτικά, χωρίς όμως να έχεις πάρει.

 

Plissken2018_Pinelopi_Gerasimou-28

Photo by Pinelopi Gerasimou

 

A.K.: Προτιμάς να παίζεις σε φεστιβάλ ή να εμφανίζεσαι μόνος σου σε δικά σου gigs;

D.A.: Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Τον τελευταίο καιρό εμφανιζόμουν συνήθως μόνος. Χθες και σήμερα πήρα μέρος σε φεστιβάλ, κάτι που είχα να κάνω από το καλοκαίρι. Προτιμώ ελαφρώς τα solo shows, αποσπάσαι λιγότερο. Εκτιμώ το γεγονός ότι σήμερα ήταν πολύ σκοτεινά και δεν υπήρχαν άσχετα φώτα από εδώ και από εκεί. Έτσι, η ατμόσφαιρα ήταν οικεία και μπορούσα να συγκεντρωθώ στη μουσική μου.

Συνήθως όμως, στα φεστιβάλ είναι δύσκολο να δημιουργήσεις ένα setup και να κάνεις τον κόσμο να συγκεντρωθεί στη σκηνή και τη μουσική σου, καθώς είναι εύκολο να αποσπαστεί η προσοχή του κοινού από πολλά ερεθίσματα, και γι’ αυτόν τον λόγο δε μου αρέσουν τόσο πολύ τα φεστιβάλ. Είναι δύσκολο να συγκεντρωθείς στη μουσική σου με όλη αυτήν την τρέλα που επικρατεί. Σε αυτό το φεστιβάλ όχι, είναι πολύ πιο ήσυχα τα πράγματα, σε μεγαλύτερα όμως μπορεί να ακούς μουσική από το άλλο επίπεδο, κόσμος πάει και έρχεται, υπάρχει σύγχυση και πρέπει να πολεμήσεις για να υπάρξει ένταση στη μουσική σου. Στο σημερινό φεστιβάλ, αυτή η ένταση ήρθε φυσικά και αυτό μου άρεσε. Στα solo shows είναι πολύ πιο εύκολο, αφού ο κόσμος έρχεται αποκλειστικά για εσένα, κάτι που είναι πολύ ωραίο, οικείο και το εκτιμάς.

 

Plissken2018_Pinelopi_Gerasimou-28

Photo by Pinelopi Gerasimou

 

A.K.: Δύο μήνες πριν, κυκλοφόρησες το νέο σου άλμπουμ, το “D’Angelo”. Τι άλλαξε σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές σου και ποια ήταν η κύρια πηγή έμπνευσής σου;

Το“DCXXXIX A​.​C.” και το “D’Angelo” συνδέονται μεταξύ τους, είναι αποτέλεσμα μίας εσωτερικής έρευνας που έκανα. Ως καλλιτέχνης, γίνομαι πιο λεπτομερής με αυτό που κάνω, με την τέχνη μου. Με αυτά τα άλμπουμ προσπαθώ να απαντήσω σε ερωτήματα που έχω, όπως «τι κάνω», «ποια είναι η ιστορία γύρω από εμένα», θέλοντας να είμαι αυθεντικός. Σε αυτό συνετέλεσε το ότι εν μέρει προέρχομαι από μία χώρα με πολλή κουλτούρα, την Ιταλία. Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ ανελλιπώς την ιταλική τέχνη, τον Michelangelo, τον Caravaggio, πηγαίνω σε γκαλερί κλπ και ήθελα να τα δείξω αυτά στη μουσική μου. Είναι χαζό ότι μου πήρε έξι χρόνια για να συνειδητοποιήσω αυτό το πράγμα και να το κάνω.

Κύρια πηγή έμπνευσης για την τελευταία μου δουλειά ήταν ο Caravaggio. Υπήρξε μία περίοδος που είχα μία εμμονή με την αλήθεια, όσο αφελές και αν ακούγεται αυτό. Ιδίως στο σήμερα, στο τοξικό κλίμα με τα γιγαντωμένα Εγώ και τον ναρκισσισμό, βρήκα ότι η κοινωνική κριτική που ασκεί ο Caravaggio είναι τόσο επίκαιρη, αν και έχουν περάσει σχεδόν 400 χρόνια. Ήταν από τους πρώτους καλλιτέχνες που προσπάθησαν να απεικονίσουν την πραγματικότητα όπως ήταν, και αν και χρησιμοποίησε μοτίβα από τη Βίβλο και την Εκκλησία, τα παρουσίασε με έναν δικό του, ρεαλιστικό τρόπο και όχι υπό ένα μεταφυσικό πρίσμα, όπως θα ήθελε η Εκκλησία. Ήταν επαναστατικός και η εμμονή του με την αλήθεια ήταν κύρια πηγή έμπνευσης για εμένα. Όλοι αυτοί οι μεγάλοι Ιταλοί καλλιτέχνες τον τελευταίων 500 ετών με ενέπνευσαν για το "D’Angelo".

 

caravaggio

Caravaggio: "The Cardsharps", oil on canvas, c. 1594 / Kimbell Art Museum, Fort Worth, Texas.

 

A.K.: Αυτά τα ερωτήματα που ανέφερες, είναι τα ίδια σε κάθε σου δουλειά, αλλά αλλάζουν οι απαντήσεις ανάλογα με τα βιώματα και τις εμπειρίες σου;

D.A.: Ναι, ακριβώς. Ποτέ δε φτάνεις στην τελική απάντηση, αυτό μπορεί να είναι θλιβερό και ενοχλητικό, όμως μπορεί να είναι και συναρπαστικό καθώς το ταξίδι δε σταματάει ποτέ. Θεωρώ ότι έχω φτάσει στο επόμενο επίπεδο συνείδησης και όταν το κάνεις αυτό, σημαίνει ότι ήδη ξεπέρασες κάποια όρια και κοιτάς το επόμενο βήμα. Ποτέ δε θα είμαι πλήρης, πάντα κοιτάω το επόμενο βήμα, κάτι το οποίο βρίσκω συναρπαστικό και όμορφο.

 

A.K.: Μερικοί χαρακτηρισμοί του “D’Angelo”, από τους κριτικούς, ήταν ότι πρόκειται για ένα μεθυστικό μείγμα ηλεκτρονικής μουσικής, goth ήχων και σκοτεινών μουσικών τοπίων. Συμφωνείς με αυτά; Ήξερες πού ήθελες να οδηγηθείς, όταν άρχισες να γράφεις το άλμπουμ, ή κατέληξες εκεί μετά από πειραματισμούς;

D.A.: Ποιος τα λέει αυτά; (γελάει) Ειλικρινά, αδιαφορώ για ό,τι γράφουν οι κριτικοί και το πώς χαρακτηρίζουν τη μουσική μου. Όταν γράφω μουσική έχω ένα αποτέλεσμα στο μυαλό μου, αλλά ποτέ δε φτάνω σε αυτό 100%. Δεν μπορώ να σχετιστώ με τις κριτικές και τα επίθετα που ακούω. Κάτι που θα θεωρούσα ότι είναι κοντά ως χαρακτηρισμός ή αίσθηση για τον δίσκο, θα έλεγα ότι είναι κάτι σαν ένας πίνακας με χρώματα, σαν κάτι που έχει παλμό.

 

Plissken2018_Pinelopi_Gerasimou-28

Photo by Pinelopi Gerasimou

 

A.K.: Διάβασα ότι πρόσφατα ολοκλήρωσες τις πανεπιστημιακές σπουδές σου, στη μουσική. Θεωρείς ότι αυτές οι σπουδές επέδρασαν στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα του “D’Angelo”;

Έμμεσα ναι. Όχι ότι ήταν κάτι που έβαλα μέσα εσκεμμένα ή υπήρξε κύρια πηγή έμπνευσης. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου περιτριγυριζόμουν από σπουδαίους ανθρώπους, και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να σε εμπνέυσει.

 

A.K.: Πώς δουλεύεις συνήθως; Υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα τα οποία ακολουθείς και κτίζεις πάνω τους ή είναι κάτι που αλλάζει από κομμάτι σε κομμάτι;

D.A.: Βρίσκω δύσκολο να κάνω μουσική χωρίς αφήγημα. Χρειάζομαι σίγουρα αφήγημα, είναι πολύ σημαντικό για εμένα. Όταν νιώθω άδειος, όπως τώρα που έχω πιεστεί και στυφτεί αρκετά, δεν μπορώ να γράψω μουσική, τουλάχιστον όχι για να μπει σε κάποιο άλμπουμ.

 

A.K.: Πριν από λίγα χρόνια πραγματοποίησες μία συγκλονιστική συνεργασία με τη Γερμανική Συμφωνική Ορχήστρα του Βερολίνου. Ποιες ήταν οι εντυπώσεις σου;

D.A.: Έχει περάσει καιρός από τότε και συνήθως κοιτάζω μπροστά. Παλιά είχα μεγάλη δυσκολία να γυρίσω και να κοιτάξω πίσω. Όμως θεωρώ ότι ορισμένες φορές έχει ενδιαφέρον να έρθεις αντιμέτωπος με τις παλιές σου δουλειές και να γίνεις παρατηρητής των μεταβάσεών σου, καθώς με αυτόν τον τρόπο γνωρίζεις τον εαυτό σου καλύτερα. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να το ξαναδώ ολόκληρο. Καμιά φορά όμως πετάγεται μπροστά μου στο YouTube και κλικάρω πάνω του, βλέποντας λίγα λεπτά. Το θεωρώ μία πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά που έγινε τότε.

 

 

A.K.: Τι εξοπλισμό χρησιμοποιείς συνήθως στις εμφανίσεις σου;

D.A.: Είναι διαφορετικός από tour σε tour. Τώρα χρησιμοποιώ πιο εκκεντρικό εξοπλισμό σε σχέση με παλιότερα. Είμαι βαθιά μέσα στο sound design και τον περίεργο ήχο, έτσι προσπαθώ να χρησιμοποιώ αρκετά πολύπλοκο εξοπλισμό που να με βοηθάει να δημιουργήσω αυτήν την αντίθεση.

Συνήθως προσπαθώ να συνδυάσω σύνθετο ηλεκτρονικό εξοπλισμό και την τεχνολογία, με παραδοσιακά μουσικά όργανα, κυρίως την κιθάρα. Σήμερα δεν τη χρησιμοποίησα όμως λόγω του περιορισμένου χρόνου που είχα στη σκηνή. Αυτός είναι ακόμα ένας λόγος που προτιμάω τα solo shows, όπου είμαι περισσότερο ελεύθερος για να ανακαλύψω νέα πράγματα. Επίσης τραγουδάω και παίζω πλήκτρα. Συνήθως συνδυάζω κάτι πιο προσβάσιμο και γνώριμο στο ευρύ κοινό, με κάτι πιο αλλόκοτο που το κάνει να αναρωτιέται «από πού ήρθε τώρα αυτό»;

 

Plissken2018_Pinelopi_Gerasimou-28

Photo by Pinelopi Gerasimou

 

A.K.: Τι ακούς αυτόν τον καιρό;

D.A.: Προσπαθώ να σκάψω και να ανακαλύψω μουσική που πρέπει να βρεθεί. Αυτό απαιτεί πολύ χρόνο και ώρες σε δισκοπωλεία και στο Discogs. Έτσι όμως, ανακαλύπτεις πράγματα με τεράστια ποιότητα, τα οποία παραμένουν άγνωστα. Υπάρχει τόση σπουδαία μουσική εκεί έξω που πρέπει να ανακαλυφθεί.

Ακούω μουσική από labels που έβγαζαν μόνο κασέτες, όπως η Genot Centre και η Posh Isolation. Είναι συναρπαστικό να βρίσκεις μουσική αν και πολλές φορές ορισμένες κασέτες είναι δυσεύρετες. Κάποιες φορές μπορεί να βρίσκω πράγματα στο YouTube, όμως θέλω το φυσικό αντίγραφο και αυτό δεν είναι πολύ εύκολο. Συνήθως, όσο πιο σπάνιο είναι να βρεις μια κασέτα, τόσο πιο ενδιαφέρουσα είναι. Δεν είναι ο κανόνας, αλλά βρίσκω πολύ συναρπαστικό να ανακαλύπτω μουσικές. που δεν είναι εύκολα διαθέσιμες.

 

A.K.: Ποια είναι τα πλάνα σου για το εγγύς μέλλον;

D.A.: Θα είμαι σε tour την επόμενη χρονιά, θα εστιάσω σε αυτό. Από τη μια πλευρά, θα παρουσιάσω τη δουλειά που έχει γίνει τα τελευταία δύο χρόνια, από την άλλη όμως θέλω να παρουσιάσω και τον David του τώρα. Αυτό θα κάνω σίγουρα και ελπίζω σύντομα να έχω νέα μουσική.

 

* Διαβάστε το review μας από το φετινό Plisskën.

** Ευχαριστούμε την Alessia από το PR του David August και Θεοδώρα από το τμήμα επικοινωνίας του Plisskën που για τη μεσολάβησή τους για τη συνάντηση αυτή.

*** Cover photo by Pinelopi Gerasimou

 

alex-david

 

Σχετικά άρθρα