ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram

Big Red Machine – Big Red Machine

Rate
7.5
RECOMMENDED

Μια συνεργασία που ήταν έτοιμη από καιρό. Αυτή των Big Red Machine, με συντελεστές δύο από τους καλύτερους καλλιτέχνες της εναλλακτικής ροκ του σήμερα.

Από τη μια ο Aaron Dessner των The National, ανέκαθεν ανήσυχο πνεύμα, με συνεργασίες που ξεκινούσαν από τη δημιουργία κορυφαίων μουσικών συλλογών ("Dark Was The Night" (2009) και "Day of the Dead" για τους Grateful Dead), πειραματικών φεστιβάλ (Eaux Claires, Wisconsin, Haven, Denmark, Boston Calling) και κύριος υπεύθυνος για τους ήχους των The National που φθάνουν στα αυτιά μας.

Από την άλλη ο χαρισματικός Justin Vernon, ο οποίος με τον δικό του τρόπο και σε παράλληλους δρόμους σε μερικά από τα ανωτέρω, αλλά και σε πολλά άλλα (Volcano Choir, The Shouting Matches, κ.α.) , οδηγεί τη σημαντικότερη μπάντα στον πλανήτη αυτή τη στιγμή - Bon Iver - με μαθηματική ακρίβεια στο μελλοντικό πάνθεον και παράλληλα κάνει ότι περνάει από τα χέρια του για να βοηθάει συναδέλφους του που τυγχάνει να μην έχουν ανάλογη αναγνωρισιμότητα.

Και οι δύο μαζί συμμετέχουν στην πλατφόρμα P.E.O.P.L.E., με βάση το Βερολίνο και με τους εκεί φίλους τους στο χιπστερικό Michelberger Hotel και άλλους συνεργάτες, με στόχο να αναδείξουν καινούριες μουσικές και project μέσα από μια πλατφόρμα καλλιτεχνών, χωρίς μεσολαβητές. Μέσω αυτής κυκλοφόρησαν και την πρώτη τους πλήρη δισκογραφική δουλειά που παρουσίασαν ζωντανά φέτος για πρώτη φορά στο Eaux Claires Festival στο Wisconsin.

 

181119-big-red-machine-big-red-machine-review-03

 

Το ομότιτλο άλμπουμ κατέφθασε ως ώριμο φρούτο στo δισκογραφικό τοπίο του 2018 για να αποτελέσει μια ακόμα ένδειξη/απόδειξη ότι το εναλλακτικό ροκ έχει μερικές ζωές ακόμα... και μπορεί με τις κατάλληλες "χημικές ενώσεις" να δώσει απλόχερη μουσική ομορφιά.

 

181119-big-red-machine-big-red-machine-review-01

 

Με το Deep Green να αναδεικνύει το φωνητικό χάρισμα του Vernon και τις καθαριστικές δυνατότητες του Dessner. Μελωδίες εισαγωγικές... μεγάλες!

"And you’ll know we'll need a minute to repair
So when you teach 'em, better teach 'em to share"

Και ανάμεσα στις μεγάλες μουσικές και οι πολιτικοί στίχοι στο απαγγελτικό Gratitude:

"Well there's Indians in the graveyard and we built on top them
Well I wanna comprehend ya
But that's hard to give way
(Ah)"

Με το Air Stryp καταφέρνουν να ακουστούν πιο απότομοι και "παραμορφωμένοι" κάνοντας μια δυναμική παρένθεση στο δίσκο και τελικά να μεταβαίνουν στο gospel-ικό Hymnostic.

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης νιώθει κανείς ότι οι δύο Αμερικάνοι, με καταβολές από το Ohio και το Wisconsin, κεφαλαιοποιούν διαφορετικές επιρροές του εγχώριου μουσικού παρελθόντος.

Το Forest Green αποτελεί μια μπαλάντα που θυμίζει τον ήχο των National. (Θα ήθελα πολύ να ακούσω μια εκτέλεση του κομματιού από τον Matt Berninger). To φαλτσέτο του Vernon πανταχού παρόν, ιδιότητα που ο ίδιος χρησιμοποιεί πολύ πιο προσεκτικά σε σχέση με το παρελθόν. Και ενώ είναι συνήθως πολύ πιο αφηρημένος στους στίχους του εδώ γίνεται πιο προσωπικός και άμεσος:

"I was gonna give you more and more time I ain't lying"

Με το People Lullaby και το καταληκτικό πιάνο, ο Vernon τραγουδάει δίνοντας την εντύπως ότι αναζητάει κάποιου είδους εξιλέωση:

"Has me all borderline - re-erased"

Στο I Won't Run From It το ντουέτο αποδεικνύει ότι οι folk καταβολές είναι ακόμα εδώ με απόλυτο σεβασμό προς το παρελθόν, τις οποίες και οι δύο έχουν εδώ και χρόνια ενσωματώσει στη μουσική τους και τις εξελίξουν με τα σύγχρονα δεδομένα. Υπέροχοι.

"Well, you are who you are"

με την επιθετική κιθάρα και με το Vernon να "κραυγάζει". Το καλύτερο κλείσιμο με το Melt.

Οι Dessner και Vernon κατάφεραν να βρουν μια πολύ καλή ευκαιρία να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν ένα άλμπουμ οριακά διαφοροποιημένο από τις επιμέρους δουλειές τους.

Δύο μουσικοί που άλλωστε να "συναντήθηκαν" μέσα στα χρόνια εκ των ουκ άνευ, αφού μοιράζονται, πέραν του ταλέντου τους για τη μουσική, παρόμοιες ανησυχίες για τους γύρω τους, δουλεύοντας συνεχώς σε διαφορετικά project και διοργανώσεις με απώτερο στόχο να βελτιωθούν οι ίδιοι αλλά και να εκπροσωπήσουν με τον καλύτερο το είδος της μουσικής που πρεσβεύουν. Το Big Red Machine αποτελεί περισσότερο ένα παζλ πολύ καλών κομματιών, που σίγουρα δούλευαν οι δύο τους από καιρό, και βρήκαν το κατάλληλο timing να κοινοποιήσουν.

Jagjaguwar, 31.08.2018 

 

Σχετικά άρθρα