ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram

Boy Harsher – Careful

Rate
8.5
RECOMMENDED

Το σχετικά φρέσκο ντουέτο εκ Μασαχουσέτης, αποτελούμενο από τους Gus Muller και Jae Matthews, κυκλοφόρησε τον περασμένο Φεβρουάριο άλλο ένα άλμπουμ γεμάτο αισθητική και ερωτισμό, εστιάζοντας αυτή τη φορά στον ατομικό ή μη εγκλωβισμό και στις τάσεις φυγής, που ενδεχομένως επικρατούν στο μυαλό πολλών.

Η νοσταλγία κι αναπόληση του μίνιμαλ συνθ στοιχείου των 80's κυριαρχεί τον τελευταίο καιρό τόσο στους μουσικούς όσο και στους μουσικόφιλους, με άμεση συνέπεια την άνοδο ενός αρκετά ανανεωμένου κύματος στην darkwave και την EBM σκηνή. Από αυτό φαίνεται να πιάνονται λοιπόν οι Boy Harsher και απ’ το 2013 και μέχρι στιγμής συνθέτουν διαμαντάκια, ένα εκ των οποίων μας παραθέτουν λίαν προσφάτως μέσω της Nude Club Records.

Με επιφύλαξη και τόλμη λοιπόν, έχουν δημιουργήσει έναν ακόμη ερωτικό και χορευτικό δίσκο, εμπλουτισμένο με σκοτάδι και όλη την μαυρίλα που διακατέχει το δίδυμο και την εποχή μας.

 

Keep Driving

Αγωνιώδης και σκοτεινή εισαγωγή που σε μυεί σε αυτό που θα ακολουθήσει. Επαναλαμβανόμενο τέμπο, υπόκωφοι και σχεδόν κινηματογραφικοί ήχοι, που συνοδεύουν τους ψιθύρους της Jae, σε εισάγουν δυναμικά στο δίσκο.

 

Face The Fire

Συνοδεύει τέλεια μια πιθανή απογείωση. Αγχωτικό και απελευθερωτικό ταυτόχρονα. Σε παροτρύνει να εγκαταλείψεις τον φόβο (νοτ) και να αντιμετωπίσεις τον κίνδυνο. Μελαγχολείς χορεύοντας. Φαντάζεσαι τον εαυτό σου να χορεύει χαμένος σε ένα ξεχασμένο υπόγειο μπαρ, ψιλοζαλισμένος και θολωμένος, που το μόνο που σε κατευθύνει είναι η μπάσα φωνή της Matthews. Αυστηροί ρυθμοί ανακατεύονται με χαοτικές μελωδίες, δημιουργώντας σου την απαραίτητη ταραχή.

 

Fate *

Χορευτικός ρυθμός που σε προκαλεί και προσκαλεί σε ένα δικό τους κόσμο, άκρως αισθησιακό και σκοτεινό. Αντιπροσωπευτικό της αισθητικής των Boy Harsher. Πάλι είναι έντονο το κινηματογραφικό στοιχείο. Χορεύεις ενώ νιώθεις ότι συμμετέχεις σε κάποιου είδους κυνηγητό. Το σκοτάδι κι η αγωνία στο απόγειό τους.

 

L.A.

Take me down to L.A. Τραγούδι που σε πετάει στo stage μιας αναπαλαιωμένης και ξεχασμένης απ’ τα 80’s ντίσκο. Μίνιμαλ, χορευτικό κομμάτι που φλερτάρει με το γκοθ και το παλιό EBM. Άλλοτε γρήγορα κι άλλοτε πιο ήπια τέμπο δίνουν τον ρυθμό προκαλώντας την αυθόρμητη κίνηση του κορμιού σου, χωρίς όμως να επισκιάζουν τα αισθησιακά φωνητικά της Jae.

 

Come Closer *

Καταιγιστική και συντριπτική εισαγωγή. Το μπάσο σε παρασύρει και η μουσική τους σε κυριεύει. Δυναμικό και περίτεχνο ταυτόχρονα. Δεν μπορείς να μη μπεις στο ερωτικό κλίμα που σχηματίζουν οι Boy Harsher. Come closer σου ψιθυρίζει και σε διατάζει ταυτόχρονα με έναν καθηλωτικό τρόπο, που είναι σχεδόν αδύνατο να αρνηθείς. Χορεύεις, χάνεσαι, εστιάζεις και κάπου ξαναχάνεσαι.

 

The Look You Gave (Jerry)

Σταθερά χορευτικός ο ρυθμός, όμως επικρατεί μια μελαγχολία. Η μοναξιά κι η απώλεια κυριαρχούν. Βγαίνουν σε κάθε λέξη ή αναστεναγμό, προσπαθώντας -ή και όχι- να κρυφτούν. Δίνει την αίσθηση μιας τραγικής ιστορίας που δεν κατάφερε να ειπωθεί. Πολλή μαυρίλα και στεναχώρια, επικαλυμμένες με την παρηγορητική κάποιο τρόπο μελωδία τους.

 

Tears *

Ίσως το αγαπημένο απ’ τον δίσκο. What’s this version of your life? Σε εκθέτει σε μια άβολη κατάσταση και σε παροτρύνει να κάνεις στιγμιαία κάποια ανασκόπηση. Είναι παροδικό όμως, καθώς τώρα χορεύουμε. Ο ρυθμός μου έφερε στο μυαλό κατευθείαν D.A.F σε μια εκσυγχρονισμένη εκδοχή χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι είναι κατώτερο το αυθεντικό. Πιο σκοτεινό σίγουρα και πιο αισθησιακό. Θες να χορέψεις σα να είσαι σε κάποιο κλάμπ του Βερολίνου (κάποιας άλλης εποχής ίσως) και να μη σκέφτεσαι τίποτα άλλο. To synthesizer και το μπάσο αρκούν γι’ αυτό το σκοπό.

 

Crush

Σκοτεινό υπόγειο. Ψίθυροι και φωνές αγωνίας ακούγονται από μακριά. Το κινηματογραφικό στοιχείο είναι πολύ έντονο. Οριακά λείπει η μουσική όπως την ξέρουμε απ’ τους Boy Harsher. “Βλέπεις” βήματα, αίματα, μια τραγωδία να συμβαίνει χωρίς να ξέρεις καν αν συμμετείχες ή πώς βρέθηκες εκεί. Παράνοια, ανασφάλεια και φρίκη.

 

Lost

Για να επανέλθει η ηρεμία ή έστω η αίσθηση της ασφάλειας, επιστρέφουν με τις χορευτικές τους μελωδίες. Αισθησιακή, μυστήρια κι εξομολογητική παράλληλα διάθεση, με την Jae Matthews να κατευθύνει και να καθοδηγεί τον ακροατή στον σκοτεινό και χαοτικό της κόσμο.

 

Careful

Το κλείσιμο έρχεται με το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου. Ένας βραχνός άντρας σου ψιθυρίζει εμπιστευτικά. Καταφέρνουν να προσφέρουν ένα βαρύ και βαθύ κλείσιμο με την απαραίτητη δόση φροντίδας και αισιοδοξίας.

Συνολικά, είναι ένας δίσκος που μπορείς να ακούσεις επανειλημμένως εστιάζοντας κάθε φορά σε διαφορετικά σημεία και να ανακαλύπτεις κάτι καινούριο. Η αισθητική των Boy Harsher είναι ιδιαίτερη και χαρακτηριστική σε κάθε δίσκο και αυτό είναι που σε γοητεύει στη μουσική τους. Προσωπικά, λατρεύω το vibe που βγάζουν τόσο στο studio όσο και επί σκηνής, γι’ αυτό κι ανυπομονώ να τους δω τον Ιούνιο στο Plisskën 2019.

Toν Δεκέμβριο του 2017 είχαμε την τύχη να μιλήσουμε με τη μπάντα και να τους δούμε στο Temple Athens σε ένα εξαιρετικό live.

Υ.Γ.: Τα κομμάτια με τον αστερίσκο είναι τα προσωπικά highlights του δίσκου.

 

Nude Club Records, 01.02.2019

 

Σχετικά άρθρα