ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram

King Gizzard & The Lizard Wizard – Live @ Sala Riviera, Madrid (gr + eng)

Με αφορμή τον τελευταίο τους, 15º (!) κατά σειρά δίσκο, “Infest The Rats’ Nest”, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Αύγουστο, οι δημιουργικότατοι και παραγωγικότατοι King Gizzard & The Lizard Wizard, στην καλύτερη αναμφίβολα στιγμή της καριέρας τους, ξαναπήραν τους δρόμους. Η ευρωπαϊκή περιοδεία τους έφερε για μία ακόμη φορά στην Ισπανία, όπου για μία ακόμη φορά το ClockSound δεν έχασε την ευκαιρία να τους απολαύσει ζωντανά, μετά από την ευγενική πρόσκληση του Primavera Sound που είχε αναλάβει και την παραγωγή του event.

 

Stonefield

Οι υπερδραστήριοι Αυστραλοί δεν μας επισκέφτηκαν μόνοι τους όμως. Στη σκηνή του La Riviera προσγειώθηκαν οι συμπατριώτες και συνεργάτες τους ORB και Stonefield, που ανέλαβαν να ζεστάνουν το ανυπόμονο κοινό. Δυστυχώς, η άφιξή μας στο χώρο συνέπεσε με το τέλος της εμφάνισης των πρώτων, είχαμε όμως την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τις πολύ καλές Stonefield – οι αλλιώς αδερφές Findlay – που μας παρουσίασαν την τελευταία τους δουλειά “Bent”. Stoner και psychedelic ρυθμοί υπό την καθοδήγηση της εντυπωσιακής Amy Findlay στα ντραμς και τα φωνητικά.

Παρότι το live ήταν sold out, ο χώρος δεν ήταν ασφυκτικά γεμάτος. Η συρροή του κόσμου πάντως άρχισε να αυξάνεται αισθητά όπως και η ανυπομονησία όλων, καθώς η ώρα περνούσε και οι τεχνικοί συνέχιζαν τις προετοιμασίες πάνω στη σκηνή. Προς μεγάλη μας έκπληξη, το κοινό ανήκε σε ποικίλες ηλικιακά ομάδες: από τους εικοσάρηδες ακριβώς μπροστά στο pit μέχρι τους πενηντάρηδες στον περίγυρο του σκηνικού και στον εξώστη, περνώντας από τις ενδιάμεσες δεκαετίες, όλοι και όλες μας με την ίδια προσμονή και ενθουσιασμό.

 

191018-king-gizzard-riviera-5

Photo by Marei Nissen

 

Όταν επιτέλους η ντουζίνα από λογής όργανα και αξεσουάρ είχε στηθεί, η πολυπληθής παρέα κατέλαβε τη σκηνή απ’άκρη ως άκρη, γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με ηλεκτρισμό.

Έχουμε και λέμε: Stu Mackenzie, Ambrose Kenny-Smith, Joey Walker, Cook Craig, Lucas Skinner, Michael Cavanagh και Eric Moore έπιασαν αμέσως δουλειά και γρήγορα συνειδητοποίησαμε ότι δεν αστειεύονταν. Και φυσικά δεν έλειψαν τα υπνωτιστικά visuals δια χειρός John Angus Stewart, που μαζί με τις γραφιστικές δημιουργίες του Jason Galea αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι των εμφανίσεων του συγκροτήματος.  

 

191018-king-gizzard-riviera-1

Photo by Marei Nissen

 

Λίγο...thrash για το ξεκίνημα, έτσι για να ξυπνήσουμε, με Self-Immolate και Planet B, από το πρόσφατο “Infest The Rats’ Nest” και το ανελέητο moshing ήταν αναπόφευκτο. Αλλά, ευτυχώς για εμάς τους «αδύναμους κρίκους» της πρώτης σειράς, γρήγορα το setlist πήρε πιο ψυχεδελική τροπή – έστω και προσωρινά – κάτι που μας επέτρεψε να παραμείνουμε στη θέση μας αλώβητοι, με το αντιφατικά χαλαρωτικό Stressin. Αλλά με το που ήχησαν οι πρώτες νότες του Rattle Snake, έγινε σαφές ότι το παιχνίδι ήταν χαμένο και οι ορκισμένοι headbangers δεν θα επέτρεπαν ξενέρωτες εγκράτειες και αναστολές! Κανένα πρόβλημα όμως, καθώς η σαρωτική ενέργεια των King Gizzard έφτανε χωρίς πρόβλημα μέχρι την οπισθοφυλακή.

Το setlist ήταν στην πραγματικότητα αναδρομικό και κάλυψε μεγάλο κομμάτι της δισκογραφίας της μπάντας, αν και, με δεδομένη την αξιοσημείωτη παραγωγικότητά τους, τα περισσότερα κομμάτια δεν έχουν προλάβει να «παλιώσουν». Sleep Drifter, All Is Known, Dirt σε μια σχεδόν χωρίς παύση διαδοχή, γεγονός που όμως δεν εμπόδισε τους Mackenzie και Kenny-Smith αλλά και τα υπόλοιπα μέλη να διατηρήσουν επικοινωνία με το κοινό καθ’όλη τη διάρκεια του live.

 

191018-king-gizzard-riviera-2

Photo by Marei Nissen

 

Σίγουρα θα χρειαζόμασταν καμιά ανάσα πού και πού και οι King Gizzard το είχαν προβλέψει, χαρίζοντάς μας ένα χαλαρό Sense και ένα αγαπημένο Let Me Mend the Past, με τον Ambrose να αναλαμβάνει τη σκυτάλη των φωνητικών καθηλώνοντάς μας. Δεν δίστασε μάλιστα να πραγματοποιήσει μια θεαματική βουτιά πάνω στο εκστασιασμένο κοινό, που τον υποδέχτηκε, κυριολεκτικά, με ανοιχτές αγκάλες! Από τις καλύτερες στιγμές του live.

 

191018-king-gizzard-riviera-3

Photo by Marei Nissen

 

Γενικά, παρά την «πολύπλοκη» σύνθεση της μπάντας, τόσο λόγω του αριθμού των μελών της όσο και του πλήθους των μουσικών οργάνων που παρελαύνουν στη σκηνή αλλάζοντας μάλιστα χέρια αρκετές φορές, πρόκειται για ένα απόλυτα αρμονικό και δεμένο σχήμα, κάτι που μας απέδειξαν για μία ακόμη φορά. Ειδικά ο εξαιρετικός συγχρονισμός των δύο drummer είναι πραγματικά αξιοσημείωτος.

Aπό την άλλη, η δυναμική παρουσία του αεικίνητου Stu Mackenzie δεν δυσκολεύεται καθόλου να αιχμαλωτίσει τα βλέμματα του κοινού. Αλλάζοντας το ένα όργανο μετά το άλλο – κιθάρα, πλήκτρα, φλάουτο και, φυσικά, τη «μικροτονική μπανάνα» του, σήμα κατατεθέν του ήχου της μπάντας – μας μετέδωσε την αστείρευτη ενέργειά του από την αρχή μέχρι το τέλος.

 

191018-king-gizzard-riviera-7

Photo by Marei Nissen

 

191018-king-gizzard-riviera-9

Photo by Marei Nissen

 

Με κομμάτια όπως τα Wah Wah, Road Train και Cyboogie το ταξίδι συνεχίστηκε μέσα από διαρκώς εναλλασσόμενα psychedelic, garage και progressive τοπία και, φτάνοντας στην τελική ευθεία, από το Am I In Heaven  στο σπιντάτο medley των Robot Stop και Head On/Pill, δεν ξέραμε που ακριβώς βρισκόμασταν. Μπορεί οι ηχηρές παρακλήσεις μας για encore να μην εισακούστηκαν, αλλά η δόση ενέργειας και έντασης συμπυκνωμένη στις σχεδόν δύο ώρες που είχαν προηγηθεί ήταν υπεραρκετή. Και η απληστία είναι κακό πράμα...

 

191018-king-gizzard-riviera-4

Photo by Marei Nissen

 

191018-king-gizzard-riviera-8

Photo by Marei Nissen

 

191018-king-gizzard-jason-galea-artwork

 

Venue: Sala La Riviera, Madrid

Date: 18.10.2019

Photos by Marei Nissen

Hosted by Primavera Sound

Gallery on Facebook  

 

 

English Version

 

On the occasion of the release of their latest album last August, under the title “Infest The Rats’ Nest”, the prolific King Gizzard & The Lizard Wizard, right at the peak of their career both creatively and commercially, have gone back on the road this fall. Their European tour brought them once again to Spain, and once again ClockSound could not, of course, miss out on the chance to enjoy them live.

The restless Aussies did not, however, come alone. Their friends and collaborators ORB and Stonefield also landed on La Riviera’s stage, and took it upon themselves to warm the impatient crowd up. Unfortunately, we arrived at the venue just in time for the final track of the former, but we did get a chance to watch the excellent set performed by Stonefield – a.k.a the Findlay sisters – which mainly comprised tracks off their latest album, “Bent”: a raging torrent of stoner and psychedelic rhythms under the guidance of Amy Findlay’s impressive drums and lead vocals.

Although the live was sold out, the place was not unbearably packed. The crowd started to build up –and so did everyone’s eagerness – as the time passed and the tech crew continued the preparations on stage. To our great surprise, the fans’ age span ranged wildly from twenty-year-olds, right in front of the pit, to fifty-something-year-olds (!) in the area around the stage and at the balcony – in-between decades included – and they were all just as thrilled and excited.

 

191018-king-gizzard-riviera-5

Photo by Marei Nissen

 

When finally the array of assorted instruments and equipment was all set up, the numerous gang took complete hold of the stage, electrifying the atmosphere around us. The magnificent seven i.e. Stu Mackenzie, Ambrose Kenny-Smith, Joey Walker, Cook Craig, Lucas Skinner, Michael Cavanagh and Eric Moore,  got down to work and we soon realized that they were dead serious about it.  John Angus Stewart’s mesmerizing visuals were of course present and so was Jason Galea’s beautiful graphic artwork, both of which are indispensable elements of the band’s live gigs.

 

191018-king-gizzard-riviera-1

Photo by Marei Nissen

 

A pinch of Thrash (!) for the kick-start, just to ginger things up a bit, with Self-Immolate and Planet B, from “Infest The Rats’ Nest” and the moshing was unstoppable. Thankfully for us “weakest links” of the front row, the setlist soon took a cooler, more psychedelic turn – albeit temporarily – which allowed us to stick unscathed to our spots, as the contradictorily laid-back Stressin’ came up. However, no sooner had the first notes of Rattle Snake sounded than it became clear that the war was lost and the committed headbangers would by no means tolerate lukewarm swayings and inhibitions! Not to worry, though, as the sweeping energy of King Gizzard reached the rearguard unfaded.

Τhe setlist was in fact  retrospective and covered a great part of the band’s discography, although, considering their remarkable productivity, most tracks had not yet “gotten old”. Sleep Drifter, All Is Known, Dirt sounded in a nearly ceaseless succession, a fact that did not hinder the communication between the band and the public at all, throughout the entire set.

 

191018-king-gizzard-riviera-2

Photo by Marei Nissen

 

We were bound to need a break from time to time and King Gizzard were aware of that, so they kindly presented us with the relaxing Sense and the beloved Let Me Mend the Past, which was when Ambrose took his turn on leading vocals and completely blew us away. He also performed a spectacular dive onto the spellbound fans, who welcomed him with open arms! One of the set’s highlights, beyond doubt.

 

191018-king-gizzard-riviera-3

Photo by Marei Nissen

 

Generally speaking, despite the rather complex composition of the band – in terms of both the number of members and the number of instruments/equipment parading across the stage and occasionally changing places and players – this is a cohesive, well-tied group and they keep demonstrating that, time and again. Especially the excellent synch between the two drummers is worth noting.

Stu Mackenzie’s powerful presence, on the other hand, had the crowd magnetized. Switching from one instrument to the other – guitar, keyboards, flute and, last but not least, his “microtonal banana”, a true trademark of the band’s sound– he spread his inexhaustible energy around throughout the show.

 

191018-king-gizzard-riviera-7

Photo by Marei Nissen

 

191018-king-gizzard-riviera-9

Photo by Marei Nissen

 

With tracks such as Wah Wah, Road Train and Cyboogie, the trip led us through ever-changing psychedelic, garage and progressive landscapes, and, by the time we reached the homestretch, with Am I In Heaven and the up-beat medley of Robot Stop and Head On/Pill, we’d lost track of space. Even though our loud pleas for an encore were not answered, the amount of energy and excitement we’d received, condensed in barely two hours was definitely more than enough. And, quite frankly, to ask for more would have been almost dangerously greedy...

 

191018-king-gizzard-riviera-4

Photo by Marei Nissen

 

191018-king-gizzard-riviera-8

Photo by Marei Nissen

 

191018-king-gizzard-jason-galea-artwork

 

Venue: Sala La Riviera, Madrid

Date: 18.10.2019

Photos by Marei Nissen

Hosted by Primavera Sound

Gallery on Facebook

Σχετικά άρθρα