ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram

Παιδί Τραύμα w/ Sonny Touch - Live @ Death Disco, Athens

Αργοπορημένο review, μιας και μεσολάβησαν δύο εργασίες στη σχολή, ένα ταξίδι στο Στρασβούργο, και ένα τεστ εγκυμοσύνης (πάλι καλά όχι δικό μου) και κάπως όλα αυτά έσπρωξαν το χρονοδιάγραμμά μου προς τα πίσω.

Βράδυ Σαββάτου, το Ψυρρή γεμάτο κόσμο, και το αγαπημένο Death Disco στην γνωστή γωνιά του. Κάθε φορά που θα τύχει να πάω στη Death Disco θα νιώσω οικεία, σίγουρα επειδή θα ακούσω μουσικές και καλλιτέχνες που κάνουν την ψυχούλα μου να ζεσταίνεται, αλλά ίσως και λόγω του μεγέθους του χώρου, που μας φέρνει όλους τους ακροατές κοντά και φεύγοντας έχουμε γνωριστεί οι μισοί μεταξύ μας.

 

Sonny Touch

Πρώτη εμφάνιση της βραδιάς, ο Sonny Touch (aka Δημήτρης Τάτσης). Επετειακό και αρκετά σημαντικό live -και- για τον ίδιο, αφού ήταν το πρώτο του στο αθηναϊκό έδαφος μετά από οκτώ χρόνια.

Βλέποντας τον να ανεβαίνει στη σκηνή, αντιλήφθηκα αμέσως ότι αυτό δεν θα είναι just a concert. Η θεατρικότητα που πήγαζε από μέσα του, τον συνόδευσε μέχρι και στο τελευταίο τραγούδι που μας είπε.

Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε τραγούδια από το φετινό “Leave Space for the Little Animals” αλλά και από τον προηγούμενο και σχεδόν προ δεκαετίας δίσκο του “Brain Soup”.

Ντυμένος στα λευκά, μας ταξίδεψε σε μέρη υπαρκτά και κρύα όπως η Ρωσία, αλλά και σε μέρη της φαντασίας του, που υπάρχουν μόνο όταν συνδυάζει την φωνή με τη κιθάρα του. Αυτός είναι κι άλλωστε και ο στόχος της νέας του κυκλοφορίας· να μας κάνει όλους συνταξιδιώτες του, και να ανακαλύψουμε όλοι μαζί τα τοπία, τις ιστορίες και τα παραμύθια που ζουν μέσα στο μυαλό του.

Σε κάθε τραγούδι μας κοίταζε έναν-έναν στα μάτια, και μας «τραβούσε» βίαια μέσα στην εκάστοτε ιστορία.

 

paidi-01-cover

 

Εμείς οι τυχεροί που τον είδαμε να ξετυλίγει το κουβάρι του ταλέντου του μπροστά στα μάτια μας, ξέρουμε από πρώτο χέρι την υπέρογκη σημασία αυτού του καλλιτέχνη. Δεν υπάρχουν αρκετοί -πόσο μάλλον Έλληνες- που να πειραματίζονται με τόσο ιδιαίτερους ήχους, κάτι που φαίνεται και από την χρήση λάτιν και αφρικανικών κρουστών στη δημιουργία των τραγουδιών του.

Ο Sonny πέρα από υπέροχος storyteller, είναι και εξαιρετικός κιθαρίστας έχοντας ένα προσωπικό και ιδιαίτερο παίξιμο, κάτι που φάνηκε στη συναυλία σε συνδυασμό με τα ανύπαρκτα λάθη του.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο ίδιος ήταν σαν να είχε βουτήξει σε μια πισίνα θάρρους. Κατέβηκε από τη σκηνή με την κιθάρα του και ήρθε και τραγούδησε μαζί μας χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν τον φόβισε ο αποχωρισμός της σιγουριάς που αποπνέει το σανίδι, το άφησε για λίγο πίσω του, και έγινε ένας από εμάς, διατηρώντας όμως τη θεατρική του περσόνα.

Καθόλη τη διάρκεια του set, μπορούσες με ευκολία να διακρίνεις στο πλήθος -και μάλιστα στην πρώτη κιόλας σειρά- έναν θαυμαστή του, ο οποίος δεν έπαψε στιγμή να χορεύει και να τραγουδάει. Αυτός ήταν το Παιδί Ταύμα.

 

paidi-03-cover

 

 

Παιδί Τραύμα

Κοκκινομάλλης, ντροπαλός, και ανίκανος να αντιληφθεί ότι ακούνε τη μουσική του και άτομα πέραν της οικογενείας του και των συναδέλφων του.
Τον γνώρισα το Φλεβάρη, στο παρθενικό του live, στο Tiki Bar.

Στη Death Disco ήταν καταγχωμένος για ακόμα μία φορά. Δεν υπήρχε λόγος για τέτοιο άγχος. Τέτοια συναισθήματα είναι πολύ περιττά όταν έχεις βγάλει ένα από τα καλύτερα εγχώρια άλμπουμ της δεκαετίας.

Θυμάμαι ακόμα τη μέρα. Αρχές Νοέμβρη, βλέπω ότι ο Κτίρια τη Νύχτα υπογράφει την παραγωγή στο άλμπουμ ενός άγνωστου καλλιτέχνη. Έβαλα το άλμπουμ να παίξει ολόκληρο στο YouTube. Όταν τελείωσε, είχα ήδη χαθεί.

Ήμουν στα ΄90s που δεν έζησα. Κιθάρες που θυμίζουν Ξύλινα Σπαθιά, beats με άρωμα Στέρεο Νόβα, και στίχοι tattoo με αρκετή δόση μαυρίλας, που θα σου κάνουν παρέα στις ψυχολογικά δύσκολες στιγμές.

Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι αυτός ο μυστηριώδης άνθρωπος μάλλον κάνει πολλή παρέα με τον Π.Ε. Δημητριάδη, και δικαιολογημένα, αφού το πιο accurate σχόλιο που μπορεί να περιγράψει την όλη αυτή μαγεία, γράφτηκε από τον Τάσο Σταυρόπουλο (PressPop) και είναι το εξής, “Αν η ''Φτηνή Ποπ Για Την Ελίτ'' στιγμάτισε τα εγχώρια εναλλακτικά ''00ς, το ίδιο αξίζουν οι ''Μυστικές Χορευτικές Κινήσεις'' για τα '10ς”.

Κάπως έτσι ήταν και το live αυτό.

 

paidi-04-cover

 

Νοστάλγησα μουσικές και στιγμές που δεν έζησα, και αγάπησα ακόμη περισσότερο όλα όσα ζω και ακούω σήμερα.

Δεν είναι καθόλου δύσκολο για κάποιον σαν τον Τ (T for Τραύμα) να δημιουργήσει από μια προσωπική σχέση με τον καθένα μας ξεχωριστά. Άλλωστε από τα τραγούδια του και μόνο, αυτή η τραγουδιστική απαγγελία σε κάνει να νιώθεις πως συνομιλείς με κάποιον φίλο σου.

Για ακόμη μια φορά το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός του Τ δεν έλειπε από τη σκηνή, καθώς μέσα σε πολλά αστεία πνιγμένα στο σαρκασμό, είπε χαρακτηριστικά “Και τώρα το τραγούδι για το οποίο ήρθατε όλοι”. Παρόλο που κάτι τέτοιο δεν ισχύει, όλοι καταλάβαμε ότι αναφερόταν στο “Σαν Ισχθύς”, το πιο ευρέως γνωστό τραγούδι του, για το οποίο πρόσφατα κυκλοφόρησε και videoclip σκηνοθετημένο από τον αγαπημένο “The Boy”, και στο οποίο μάλιστα πρωταγωνιστεί η λατρεμένη φίλη μου Μαρία Γιαννούλα.

Πέρα από τις “Μυστικές Χορευτικές Κινήσεις”, μας παρουσίασε και 4 νέα ακυκλοφόρητα κομμάτια, τα “Φόρεμα”, “Μαρία”, “Ακαταλαβίστικο”, και το “Χρόνος” που είναι βασισμένο στο γνωστό και εορταστικό “Πάει ο παλιός ο χρόνος”.

Δεν νομίζω πως η επιλογή του καλλιτεχνικού ονόματός του ήταν τυχαία, αλλά αντιθέτως, ήταν ξεκάθαρα σκόπιμη.

Αυτό γιατί, σε κάθε συναυλία που θα τον ακούσεις, σε κάθε replay που θα πατήσεις στα τραγούδια του, θα τραυματιστείς, θα πονέσεις, και θα κλάψεις. Και εντελώς ειρωνικά πάντα, αυτά θα είναι και τα τραγούδια που θα σε βγάλουν μέσα από το βούρκο.

Υπέρμετρος σεβασμός και στους δύο αυτούς καλλιτέχνες, και φυσικά στις μπάντες τους, που τους πλαισίωναν φανταστικά.

Άλλη μια αξιοθαύμαστη αθηναϊκή, μουσική βραδιά για να θυμόμαστε.

 

Venue: Death Disco, Athens

Date: 30.11.2019

Hosted by Veego Records & Goodheart Productions

 

 

paidi-06-cover

 

Σχετικά άρθρα