ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram

Alfa Mist – Live @ Sala Clamores, Madrid (gr + en)

Το φθινόπωρο μόλις έκανε δειλά-δειλά την εμφάνισή του στη Μαδρίτη και αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η πόλη δονείται και φέτος στους ρυθμούς της jazz. To εναρκτήριο λάκτισμα μιας ακόμη έκδοσης του φεστιβάλ JazzMadrid δόθηκε την Δευτέρα, 28/10 με τη συναυλία του βετεράνου Herbie Hancock. Το εν λόγω φεστιβάλ, όμως, δεν είναι παρά η θεσμοθετημένη και πιο ορατή απόδειξη ότι η jazz έχει βρει μια μικρή αλλά σημαντική θέση στη μουσική σκηνή της Ισπανικής πρωτεύουσας, κυρίως χάρη σε κάποιους μικρούς αλλά με τεράστια ιστορία και σημασία χώρους, όπως, για παράδειγμα η θρυλική Sala Clamores, που, σε πείσμα των δύσκολων οικονομικά καιρών και των εφήμερων τάσεων, προσφέρει ενδιαφέρουσες μουσικές προτάσεις εδώ και τρεις δεκαετίες.

Εκεί λοιπόν είχαμε την τύχη να βρεθούμε ακριβώς το βράδυ της Δευτέρας, σε ένα χώρο ήδη οικείο και αγαπητό, αλλά αυτή τη φορά για να καταγράψουμε επίσημα τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τη συναυλία του γρήγορα ανερχόμενου Alfa Mist και της παρέας του.

 

191028-alfa-mist-10-german

Photo by Marei Nissen

 

Η βραδιά ξεκίνησε με αρκετή καθυστέρηση, με το κοινό να έχει ήδη βολευτεί στα διάσπαρτα τραπεζάκια της κατάμεστης αίθουσας και να περιμένει με ανυπομονησία. Η αναμονή έλαβε τέλος καθώς ο Germán Pérez, συνιδρυτής του εμβληματικού venue πήρε το μικρόφωνο και ανέλαβε να παρουσιάσει αυτοπροσώπως τον ταλαντούχο νεαρό μουσικό από το Λονδίνο και την μπάντα του - η οποία δεν άργησε να τον ακολουθήσει πάνω στη σκηνή.

 

191028-alfa-mist-3

Photo by Marei Nissen

 

Στην προκειμένη περίπτωση, οι συστάσεις ίσως να μην ήταν περιττές, αν και, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια της βραδιάς, το όνομα του Alfa Mist την τελευταία τετραετία έχει γίνει αρκετά γνωστό στους ακροατές της nu jazz, και ειδικότερα εκείνους που παρακολουθούν τις εξελίξεις στη Βρετανική μουσική σκηνή.

Η ιστορία του Alfa Mist ξεκινά στο Newham του Λονδίνου, όπου ως έφηβος άρχισε να ασχολείται με τη μουσική: μέσα από το grime και hip hop, είδη ιδιαίτερα προσφιλή σε πολλούς συνομίληκους συμπατριώτες του - και όχι μόνο -  και με οδηγό του τα samples άρχισε σιγά-σιγά να εξερευνά άλλα μουσικά είδη και σύντομα η jazz τον «αιχμαλώτισε».

Αυτοδίδακτος πιανίστας, μας συστήθηκε για πρώτη φορά  με το EP “Nocturne”(2015), ενώ ακολούθησε το πιο προσωπικό “Antiphon” (2017), μέσω του οποίου κέρδισε ευρύτατη αποδοχή από κοινό και κριτική (καθώς και 6 εκατ. views στο YouTube!). Και από εκεί στο πρόσφατο “Structuralism” (2019), το οποίο είναι και η αφορμή της περιοδείας του ανά την Ευρώπη.

Στο μεταξύ, βέβαια, είχε την ευκαιρία να συμμετάσχει σε διάφορα project, με επιφανέστερο ίσως μουσική κολεκτίβα Are We Live, σε συνεργασία με τους Barney Artist, Jordan Rakei, και Tom Misch. Μεταξύ των τακτικών συνεργατών του συμπεριλαμβάνονται κάμποσοι ακόμα νέοι βιρτουόζοι της jazz, μερικούς από τους οποίους είχαμε την ευχαρίστηση να γνωρίσουμε από κοντά, πάνω στη σκηνή του Clamores.

 

191028-alfa-mist-7

Photo by Marei Nissen

 

Πιο συγκεκριμένα, λοιπόν, τον Alfa Mist (rhodes, πιάνο) πλαισίωσαν οι Jamie Leeming (κιθάρα), Ben Brown (ντραμς), Sam Rapley (τενόρο/βαρύτονο σαξόφωνο) και Kaya Thomas-Dyke (μπάσο). Σε ό,τι αφορά την τελευταία, πρόκειται για σταθερή συνεργάτιδά του, υπεύθυνη επίσης για το artwork αλλά και τα υπέροχα φωνητικά σε όλες τις δουλειές του˙ δυστυχώς όμως, η συμβολή της στο συγκεκριμένο set περιορίστηκε στο μπάσο, αφήνοντάς μας παραπονεμένους.

Μιλώντας για παράπονα, αν και κατανοούμε τους περιορισμούς του χώρου, η δυνατότητα να παρακολουθήσουμε (ή/και να φωτογραφίσουμε) όλους τους μουσικούς ταυτόχρονα θα είχε βελτιώσει απίστευτα την όλη εμπειρία. Και ο Alfa γιατί παρέμεινε τόσο καλά κρυμμένος πίσω από μια κολώνα, εκούσια επιλογή ή ανωτέρα βία;

 

191028-alfa-mist-1-samrapley

Photo by Marei Nissen

 

191028-alfa-mist-2

Photo by Marei Nissen

 

Το setlist δεν ήταν αποκλειστικά μια παρουσίαση του “Structuralism”, και, φυσικά, όπως σε κάθε ζωντανό jazz session που σέβεται τον εαυτό του,  δεν ήταν ο πρωταγωνιστής της βραδιάς, με την έννοια ότι στην διαδοχή των κομματιών παρεμβαλλόταν μπόλικος αυτοσχεδιασμός και διάλογοι μεταξύ των μουσικών. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την έλλειψη φωνητικών αλλά και το καθιερωμένο ενθουσιώδες χειροκρότημα κάθε φορά που ένα σόλο έφτανε στην κορύφωσή του, έδιναν στο set μια σχεδόν απόλυτα jazzy υπόσταση, απομακρύνοντάς το από την ηχητικά πιο ετερόκλητη ηχογραφημένη εκδοχή της μουσικής του Alfa Mist.

Όχι φυσικά ότι μας απογοήτευσαν τα εκπληκτικά σόλο τόσο του ίδιου όσο και του σαξοφωνίστα Sam Rapley, αλλά και των υπόλοιπων μελών – κάθε άλλο μάλιστα. Απλώς ίσως περιμέναμε κάτι διαφορετικό.

 

191028-alfa-mist-4-kaya

Photo by Marei Nissen

 

Η βραδιά κύλησε με τους ήσυχους, μελαγχολικούς ρυθμούς που χαρακτηρίζουν πλέον τον Alfa Mist σε μουσικό αλλά ίσως και σε προσωπικό επίπεδο, χωρίς να λείπουν στιγμιαίες έντασεις. Εντυπωσιακή η ανταπόκριση του κοινού όταν ακούστηκαν οι πρώτες νότες του Keep On – που εκείνη τη στιγμή δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από το τελευταίο mainstream trap χιτάκι!  

Πριν από αυτό όμως, είχαν προηγηθεί τα επίσης αναγνωρίσιμα Retainer και Glad I Lived ενώ μια από τις πιο ενδιαφέρουσες στιγμές του live αποτέλεσε ο πρόλογος του Alfa για το Jjajja’s Screen, εμπνευσμένο από τη γιαγιά του από την Ουγκάντα, η οποία μιλούσε μόνο την γλώσσα luganda, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για την επικοινωνία του μαζί της.

 

191028-alfa-mist-6

Photo by Marei Nissen

 

 

191028-alfa-mist-11

Photo by Marei Nissen

 

Μιάμιση ώρα και κάτι από την έναρξη, το set είχε φτάσει στο τέλος του, και το κουιντέτο αποχώρησε από τη σκηνή, εν μέσω επευφημιών τις οποίες διαδέχθηκαν επίμονες εκκλήσεις για επιστροφή. Το κοινό απαιτούσε encore και η επιθυμία του ήταν διαταγή. Το αποχαιρετιστήριο δεκάλεπτο μας άφησε μια ευχάριστη γεύση και τη βεβαιότητα ότι ο Alfa Mist και η (ευρύτερη) παρέα του από το Λονδίνο θα μας ξανααπασχολήσουν πολύ σύντομα.

 

191028-alfa-mist-9-finale

Photo by Marei Nissen

 

Venue: Sala Clamores, Madrid

Date: 28.10.2019

Photos by Marei Nissen

Gallery on Facebook  

 

* Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Germán Pérez από την παραγωγή και διοργάνωση της συναυλίας για την πρόσκλησή του για να καλύψουμε επίσημα την συναυλία.

 

 

English Version

 

As a rather timid fall sneaks up on Madrid, the city vibrates with the sounds of jazz yet another year: one more edition of the JazzMadrid festival has kicked off last Monday with veteran Herbie Hancock’s concert. The festival in question, however, is not but the institutionalized and conspicuous proof of the fact that jazz has found a limited yet significant place in the music scene of the Spanish capital. This is mainly thanks to some small in size but huge in history venues, such as the legendary Sala Clamores, which, against dire economic circumstances and fleeting trends, has offered interesting musical propositions for the past three decades.

This is precisely where we had the pleasure of being last Monday night, a venue we already know and love, though this time we were on a mission to officially cover the live performance of up-and-coming jazz artist Alfa Mist and his band.

 

191028-alfa-mist-10-german

Photo by Marei Nissen

 

The evening started with quite some delay, the audience all cozied up at the tables in the packed locale and waiting impatiently. The wait came to an end as Germán Pérez, co-founder and co-owner of the emblematic venue took the microphone and introduced the talented young musician from London and his colleagues - all of whom soon followed him onstage.

This particular occasion probably calls for some introduction indeed, although, as it turned out later through the evening, Alfa Mist has made quite a name for himself over the past four years among nu jazz listeners, especially those who keep up with the developments in the UK new wave jazz scene.

Alfa Mist’s story begins in Newham, London, where he was drawn to music as a teenager:  through grime and hip-hop, two particularly popular genres among his peers, and guided by the samples he used, he gradually started to explore other musical styles and was soon captivated by jazz. A self-taught pianist, he first introduced himself to us with the EP “Nocturne” (2015), followed by the more personal “Antiphon” (2017) – which rightfully earned him wider recognition from critics and audience alike, as well as 6 million views YouTube! Then, along came the recent “Structuralism” (2019), which is basically the reason for his European tour. In the mean time, of course, he’s had the chance to participate in various other projects, most notably music collective Are We Live, in collaboration with Barney Artist, Jordan Rakei, and Tom Misch. His cast of regular collaborators includes a few more young jazz virtuosi, some of whom we were lucky enough to enjoy live on the stage of Clamores.

 

191028-alfa-mist-7

Photo by Marei Nissen

 

More precisely then, Alfa Mist (rhodes, piano) was accompanied by Jamie Leeming (guitar),Ben Brown (drums), Sam Rapley (tenor/baritone sax) and Kaya Thomas-Dyke (bass). The latter has consistently participated in his studio albums so far with her beautiful artwork and sublime vocals; unfortunately, though, her contribution to this set was limited to the bass, which, to be honest, was kind of a bummer. Speaking of bummers, although we are aware of space limitations, the ability to watch and/or photograph all of the band members at the same time would have been a huge improvement in the whole live experience. As for Alfa, he remained well-hidden behind a dark column throughout the entire show – was that a choice or lack thereof?

 

191028-alfa-mist-1-samrapley

Photo by Marei Nissen

 

191028-alfa-mist-2

Photo by Marei Nissen

 

The setlist was not just a presentation of “Structuralism”, and, naturally, as it happens in every live jazz session, was not the evening’s protagonist, in the sense that the tracks were intertwined with loads of impro and dialogs among the performers. This fact, in addition to the lack of vocals and the customary “solo climax-round of applause” pattern, gave the set a distinctly jazzy character, different from the studio version of Alfa’s music, in which the crossover element is more patent.

 

Not that we were disappointed by the amazing solo bits that himself and sax player Sam Rapley, as well as the rest of the band, offered to us – on the contrary. Perhaps we’d just imagined a slightly different set.      

 

191028-alfa-mist-4-kaya

Photo by Marei Nissen

 

The evening went by pleasantly with the mellow, melancholic tunes that seem to bear Alfa Mist’s signature as a composer and maybe as a person, although the beat did get harder at times resulting in moments of exhilarating tension. The audience’s reaction to the first notes of Keep On – no less enthusiastic than the one stirred by the latest mainstream trap hit! – was striking.  This enthusiasm had been built up by the equally recognizable tracks Retainer and Glad I Lived, while probably the most intimate moment of the set came about right before Jjajja’s Screen: Alfa himself explained that it was inspired by his Ugandan grandmother, who only spoke Luganda, and the implications of this fact for his communication with her growing up.

 

191028-alfa-mist-6

Photo by Marei Nissen

 

191028-alfa-mist-11

Photo by Marei Nissen

 

An hour and a half later, the set was coming to an end and the quintet walked off the stage, among cheers and vivid applause, succeeded by fervent requests for a come-back. The fans demanded an encore and their wish was a command. The ten-minute farewell left us with a sweet taste and the certainty that Alfa Mist and his fellow musicians from London will catch our eye and...ear again pretty soon.

 

191028-alfa-mist-9-finale

Photo by Marei Nissen

 

Venue: Sala Clamores, Madrid

Date: 28.10.2019

Photos by Mareike Nissen

Gallery on Facebook  

 

* Special thanks to Germán Pérez, producer and organizer of the concert, for his invitation to officially cover the concert.