ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram

Η Soap&Skin στο ClockSound.gr στα πλαίσια του Summer Nostos Festival Athens

Την περασμένο μήνα, στις 10 Μαΐου, είχαμε την τιμή και χαρά να μιλήσουμε μέσω video κλήσης, με μια πολύ ταλαντούχα και ξεχωριστή μουσικό απ’ την Αυστρία.

Ο λόγος για την Soap&Skin ή όπως την γνωρίσαμε εμείς, Anja Plaschg, μια νέα μουσικό με πολύ ιδιαίτερη φωνή και έντονη παρουσία. Η μικρή αλλά πληθωρική δισκογραφία της είναι ελαφρώς ενδεικτικά της έντασής της. Παρακολουθώντας την πορεία της τόσο στο δισκογραφικό κομμάτι όσο και στο συναυλιακό, διακρίνει κανείς μια χαρισματική καλλιτέχνιδα.

Στο χρόνο που μας διέθεσε με μεγάλη προθυμία, προσπαθήσαμε να τη γνωρίσουμε όσο καλύτερα γίνεται και αυτό που έμεινε σε μας είναι ένας πόνος και μια απέχθεια για κάποιες φάσεις της ζωής της, με τις οποίες προσπαθεί να συμφιλιωθεί και να εκμεταλλευτεί για την τέχνη της. Αν και δεν μοιάζει με άνθρωπο που συμβαδίζει με τα "κανονικοποιημένα" πρότυπα της ζωής, φαίνεται να έχει φτιάξει ένα δικό της μοντέλο καθημερινότητας που κουμπώνει καλύτερα στον αντιδραστικό της χαρακτήρα και καταφέρνει να την ηρεμεί και να την καθησυχάζει.

Η συνομιλία μας με την Anja ξέφυγε από τα πλαίσια της τυπικής συνέντευξης. Είδαμε έναν άνθρωπο ειλικρινή, προσιτό και γεμάτο προθυμία να εκφράσει αρκετές από τις σκέψεις και τις ευαισθησίες της. Δεν τη διέκρινε κανένα απόμακρο ύφος, όπως φοβόμασταν, αντίθετα ήταν μια γλυκύτατη παρουσία που ανυπομονωούμε να συναντήσουμε και ακούσουμε ζωντανά.

 

 

soapskin3

 

Σέβη Σταυριανάκου: Ok, να ξεκινήσουμε;

Anja Plaschg: Ναι.

 

Σέβη: Πώς ήταν η πρώτη σου εμπειρία με τη μουσική; Πώς άρχισες να ασχολείσαι με τη μουσική; Διάβασα ότι άρχισες να παίζεις πιάνο σε ηλικία 6 ετών, κάτι τέτοιο. Πώς ήταν αυτό σαν βίωμα;

Anja: Eεεμ, η αρχή; Δεν ξέρω ... Θυμάμαι ότι άκουγα Michael Jakson όταν ήμουν παιδί, γι 'αυτό ήθελα να τραγουδήσω σαν αυτόν και μάλιστα στεναχωριόμουν τότε, επειδή πίστευα ότι ποτέ δεν θα μπορέσω να τραγουδήσω όπως αυτός. Παρ’ολα αυτά ο πατέρας μου είχε αρκετό ταλέντο στη μουσική. Ήταν αγρότης, αλλά επίσης έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε σε μια χορωδία. Και στη μητέρα μου άρεσε επίσης η μουσική..έτσι η μουσική ήταν πάντοτε παρούσα στη ζωή μου...

 

Σέβη: Ναι ..

Anja: Επίσης η αγάπη μου για τη μουσική οφείλεται και στο θρησκευτικό κομμάτι της μόρφωσής μου και της παιδικής μου ηλικίας, διότι πηγαίναμε στην εκκλησία τις Κυριακές και πάντοτε εντυπωσιαζόμουν από τη μουσική.

 

Μαρία Κοκκίνου: Νομίζω ότι χρησιμοποιείς κάποια εκκλησιαστικά όργανα στα κομμάτια σου;

Άnja : Εκκλησιαστικά όργανα;

 

Maria: Παρακολούθησα πρόσφατα μια από τις συναυλίες σου στο Konzerthaus, στη Βιέννη και νομίζω οτι ανάμεσα στα μουσικά όργανα που χρησιμοποιήθηκαν αναγνώρισα και το

εκκλησιαστικό πιάνο,σωστά;

Anja: Το εκκλησιαστικό πιάνο,ναι. - γέλια -

 

Σέβη: Έτσι λοιπόν απο τα ακούσματα εκκλησιαστικής μουσικής αποφάσισες να ακολουθήσεις ένα μονοπάτι με πιο κλασικά μουσικά όργανα και να βασίσεις τις σπουδές σου πάνω σε αυτό;

Anja: Εεεμ, όχι ακριβώς.Έκανα απλώς μαθήματα πιάνου. Ήταν ένα σημείο στη ζωή μου που έπρεπε να αποφασίσω αν θέλω να επικεντρωθώ στην κλασική μουσική ή την τζαζ μουσική και λυπάμαι πολύ γι 'αυτό (γελώντας), αλλά επέλεξα την κλασσική μουσική και τώρα συνειδητοποιώ οτι στην τζαζ υπάρχει ένας πολύ πιο ελεύθερος τρόπος σύνθεσης .. δεν ξέρω... Συγγνώμη τα αγγλικά μου δεν είναι πολύ καλά.

 

Σέβη & Μαρία: Ούτε και τα δικά μας! - γέλια -

Μαρία: Δεν πειράζει! Θα πρότεινα να μιλήσουμε στα γερμανικά, αλλά τα γερμανικά μας...

Σέβη: είναι πολύ φτωχά.

Μαρία: Ακριβώς. 

Μαρία: Θα μπορούσες να μας πεις λίγο για τις σπουδές σου; Τι έκανες μετά το σχολείο;

Σέβη: Ναι, θα ήθελα να σε ρωτήσω για τον Gratz. Ο πατέρας μου σπουδάσε εκεί.

Anja: Μάλιστα.. Ξεκίνησα τις σπουδές μου στη Βιέννη, στη συνέχεια σπούδασα στο Gratz, από τις 14 έως τις 16. Ήμουν στη σχολή Καλών Τεχνών.

 

Σέβη: Πολυτεχνική σχολή, έτσι δεν είναι;

Anja: Ναι, αλλά οι σπουδές μου ήταν πάνω στη Γραφιστική και εγώ ..

 

Σέβη: Δεν σου άρεσε αυτό;

Anja: Ήταν μια δύσκολη χρονική περίοδος σε αυτή την ηλικία και το εκπαιδευτικό σύστημα δεν μου ταίριαζε πια. - γελάει-

Σέβη & Μαρία: Σαφώς. Το καταλαβαίνουμε αυτό.

 

Anja: Ναι, ήμουν σε ένα θηλέων ...

Μαρία: Οικοτροφείο; Έπρεπε να μένεις εκεί;

Anja: Ναι, ήταν μια ώρα από το σπίτι των γονιών μου, στο Gratz. Έτσι, έπρεπε να μένω στο Gratz.

 

Μαρία: Ένιωσες καταπίεση εκεί;

Anja: Ναι .. Το να είμαι με τρία άλλα κορίτσια σε ένα δωμάτιο ... μετά έπαθα κάτι σαν, νευρικό κλονισμό και εγώ ...

 

Μαρία: Οι γυναίκες μπορούν να προκαλέσουν νευρική κατάρρευση! - Γέλια -

Anja: Ναι, δεν έκανα πια για το σχολείο ... Και ήμουν σε πολύ κακή κατάσταση, οπότε μετά δοκίμασα να δώσω εξετάσεις στην Ακαδημία της Βιέννης. Το έκανα εντελώς για πλάκα, επειδή δεν μπορούσα να φανταστώ ότι δέχονταν ένα 16χρονο κορίτσι που δεν έχει κανένα πτυχίο. Αλλά ναι, με δέχτηκαν!

 

Σέβη: Ήσουν τυχερή λοιπόν!

Anja: Ήταν πολύ απελευθερωτικό,γιατί μετακόμισα στη Βιέννη, στο φίλο μου και άρχισα να εστιάζω κυρίως στην παραγωγή μουσικής. Στην πραγματικότητα, ήμουν περίπου ενάμιση χρόνο στην Ακαδημία, αλλά αφότου κυκλοφόρησε το πρώτο μου άλμπουμ ξεκίνησα να κανω τουρ και όλα άρχισαν να ...

 

Μαρία: Να κυλάνε πιθανόν;

Anja: Ναι.

 

Σέβη: Όμως η μουσική σου είναι πολύ σκοτεινή. Αυτό είναι κάτι βιωματικό, είναι κάτι που πηγάζει από μέσα σου; Πιστεύεις οτι οι σκοτεινές φάσεις που περνάμε αποτελούν έμπνευση ; Ρωτάω σχετικά με το περιεχόμενο των τραγουδιών σου. Είναι πολύ σκοτεινό και απαισιόδοξο.

Anja: Ναι, αλλά όχι το τελευταίο μου άλμπουμ.

 

Σέβη: Ναι, ξέρω.

Anja: Δεν είναι απαισιόδοξο. Ήθελα απλώς να βρω άλλο τρόπο ...

 

Μαρία: Για να εκφράστείς ίσως;

Anja: Ναι ... δεν ξέρω.

 

soapskin6

 

 

Μαρία: Πιστεύεις ότι βρίσκεσαι σε ένα διαφορετικό στάδιο τώρα στη ζωή σου, αυτό σαφώς επηρέασε τον τρόπο που έγραψες το τελευταίο σου άλμπουμ;

Anja: Εεμ, ναι ... Δεν θα έλεγα ότι γίνεται ευκολότερο. - γελάει -

Όταν θυμάμαι την εποχή που έκανα το πρώτο μου άμπουμ, ήμουν κάπως ικανοποιημένη με το να είμαι μόνη μου στο σκοτάδι. Ήταν κάτι σαν ... μια έφηβη, που έβλεπε με ρομαντικό τρόπο αυτό όλα αυτά τα σκοτεινά πράγματα και περιβαλλόμουν κάπως από αυτά. Επειδή δεν πρέπει ... σε αυτή την ηλικία δεν πρέπει, ξέρετε,να πάρετε - "Συγγνώμη, ψάχνω για τις λέξεις" - την ευθύνη ή κάτι τέτοιο,δ εν ξέρω, ήταν. ...

 

Σέβη: Αγχωτικό;

Anja: Δεν ξέρω .. Ήμουν τόσο σκληρή, τόσο κακιά, δεν με ενδιέφερε τίποτα.

 

Μαρία: Ήσουν θυμωμένη;

Anja: Ναι .. Έκανα αυτό που ήθελα να κάνω, ήταν αρκετά εγωιστικό και ήταν απλά δύσκολο να δω, απλά να κάνω μουσική.

 

Μαρία: Ναι, αλλά αυτό που έκανες ήταν μαγικό!

Anja: Ναι, αλλά δεν ήμουν ... ήμουν ...

 

Σέβη: Δεν αισθάνεσαι οτι είσαι ο εαυτός σου στα προηγούμενα άλμπουμ;

Anja: Φυσικά ήμουν, αλλά δεν ήμουν καλός άνθρωπος!

 

Σέβη: Εντάξει, δεν ήταν η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Anja: Δεν ήμουν πολιτικοποιημένη και δεν ήμουν ηθική.

 

Σέβη: Συμβαίνει ...

Anja: Δεν ήμουν καλή με τους ανθρώπους ...

 

Μαρία: Η εφηβεία είναι γεμάτη με θυμό, νομίζω. Ήμουν θυμωμένη, είμαι ακόμα θυμωμένη ...

Σέβη: Και δεν είναι έφηβη! (αναφερόμενη στην Μαρία)

 

Μαρία: Δεν είμαι πια έφηβη, αλλά είμαι ακόμα θυμωμένη. Ετσι...

Anja: Ναι! Και εγώ και εγώ. (γέλια)

 

Μαρία: Αλλά νομίζω ότι είναι ωραίο να εκτονώνεις αυτή την ενέργειά σου κάπου,έτσι δεν είναι; Και το νομίζω οτι αυτή την ενέργεια με μεταφράζεις με λόγια μέσα στη μουσική σου.

Σέβη: Με καλό τρόπο.

Μαρία: Ναι, γιατί ...

Σέβη: Είναι ο πιο υγιής τρόπος να εκφράσεις αυτό το θυμό.

Μαρία: Ναι και αυτό είχε πολύ μεγάλο αντίκτυπο τουλάχιστον σε μένα. Ακούγοντας τη μουσική σου καταλάβα πολλά πράγματα για τη ζωή μου ... Έτσι, νομίζω ότι είναι καλό να περνάει κανείς και από μια φάση πιο σκοτεινή, έτσι;

Σέβη: Ναι.

Μαρία: Είναι θεραπευτικό. Είναι μια διαδικασία.

Anja: Πφφφ, δεν νομίζω οτι είναι έτσι πια για μένα. Απλώς πάντα γνωρίζω ότι αλλάζει, με στοιχειώνει. Ξέρω πότε, μεγαλώνει, ξέρω ότι θα επανέλθει. Αυτό πραγματικά με σκοτώνει.

 

Σέβη: Νιωθεις άσχημα για αυτό;

Anja: Να νιώθω ασχημα; Οχι.

 

Σέβη: Μίσος;

Anja: Uhm ... Λυπάμαι για κάποια κομμάτια της μοίρας μου.

Μαρία: Δυστυχώς δεν επιλέγουμε τη μοίρα μας.

Anja: Ναι. (γελάει)

 

Μαρία: Δυστυχώς,ο,τι είναι να γίνει,θα γίνει...

Σέβη: Ακολουθείς τη ροή των πραγμάτων.

Μαρία: Όμως προχωράμε στο επόμενο επίπεδο. Εξελισσόμαστε ως άνθρωποι, έτσι νομίζω ότι στο τελευταίο άλμπουμ μπορούμε σίγουρα να δούμε αυτή την αλλαγή.

Anja: Ναι. Ήταν κουραστικό. Ελπίζω απλώς ότι υφίσταται μια διαδικασία και ένας προορισμός, και οτι δεν είναι ένας κύκλος. Όπως ίσως γνωρίζετε υπάρχουν πάντα στιγμές που αισθάνεται κανείς σαν να επιστρέφει σε μια κατάσταση που έχει βιώσει τόσες πολλές φορές.

 

Σέβη & Μαρία: Είναι σαν ένας φαύλος κύκλος. Anja: Είναι φρικτό.

Σέβη: Ναι, αλλά αυτο έχει αλλάξει στο τελευταίο άλμπουμ. Ο ήχος είναι πολύ διαφορετικός, πιο αισιόδοξος και αυτό φαίνεται να ...

Μαρία: Είναι μια εξέλιξη.

Σέβη: Υπάρχει η εξέλιξη εκεί!

Μαρία: Η αλλαγή φαίνεται σε αυτο το άλμπουμ.

Σέβη: Και σου ταιριάζει, αυτός ο ήχος.

Μαρία: Είναι πολύ πιο ήρεμος.

Anja: Ναι, είναι ενδιαφέρον. Είναι γεγονός βέβαια οτι όταν έκανα το τελευταίο άλμπουμ περνούσα την πιο δύσκολη και μου περίοδο .

 

Μαρία: Για το τελευταίο άλμπουμ; Αλήθεια;

Anja: Ναι και πλέον δεν έχω τη δύναμη να μεταφράζω το σκοτάδι. Ήθελα να βρω έναν άλλο τρόπο να επιβιώσω, να γαληνέψω και να βρω την ηρεμία. Επίσης, έχω μπει σε αυτή τη διαδικασία επειδή ένιωσα, πώς να το πω, σα να πεθαίνω, σαν να απομακρύνομαι από τα πάντα και ήθελα με τη μουσική μου και με αυτή τη διαδικασία να επανασυνδεθώ με τον κόσμο και τους ανθρώπους και ένιωσα σε εκείνο το σημείο ότι συνέβη. Ένιωσα ότι επανασυνδέθηκα κι ένιωσα ότι ο πόνος μου ήταν ένας μεγάλος συλλογικός πόνος.

 

Σέβη: Όταν το μοιράζεσαι, είναι λιγότερο επώδυνο νομίζω.

Anja: Συγγνώμη;

Σέβη: Όταν μοιράζεσαι τον πόνο σου ή τα συναισθήματα σου γενικότερα, είναι πραϋντικό. Anja: Ναι...

Μαρία: Ανακούφιση. Νιώθεις κάποιου είδους ανακούφιση...

Anja: Ναι.

 

Μαρία: Θα μπορούσες να μας μιλήσεις λιγάκι για το πρότζεκτ σου, λοιπόν?

Σέβη: Ήθελα να σε ρωτήσω πώς προέκυψε το όνομα “Soap&Skin”?

Anja: Ήμουν 14 ετών.

 

Σέβη: Το διατηρείς όμως.

Anja: Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε πολλή σκέψη. Μετά από χρόνια το σκέφτηκα και είπα "ναι, αυτά είναι τα στοιχεία που καθαρίζουν το δέρμα και ταυτόχρονα σκοτώνουν τα καλά βακτήρια στους ασθενείς". Αλλά ήταν στην πραγματικότητα αφελές; Οι λέξεις απλά ήρθαν σε μένα. Ήξερα ότι ήθελα δύο στοιχεία, να συνδυάσω δύο στοιχεία.

 

Μαρία: Σκόπευα να σε ρωτήσω για τον τίτλο του καινούριου σου άλμπουμ, είναι από το “From Gas To Solid / You Are My Friend”, όπου υπάρχει ένα ορχηστρικό κομμάτι, που λέγεται “This Is Water”.

Μαρία: Ναι, “This is Water”. Έχει να κάνει με ένα βιβλίο κάποιου συγγραφέα ή κάνω τελείως λάθος?

Anja: Όχι, είναι σωστό.

 

Μαρία: Είναι από τον David Foster Wallace, σωστά? Επηρεάστηκες από αυτό βιβλίο?

Anja: Ώστε δεν το έχεις διαβάσει.

 

Μαρία: Όχι, λυπάμαι, δεν το έχω διαβάσει.

Anja: Δεν είναι ακριβώς βιβλίο. Ήταν η τελευταία του διάλεξη στο πανεπιστήμιο, πριν αυτοκτονήσει. Μπορείς να το διαβάσεις σε 15 ή 20 λεπτά. Είναι πολύ σύντομο, το ‘χω διαβάσει δυο φορές στη ζωή μου. Χρόνια πριν, δε μου άρεσε... Όλο αυτό που λέει είναι σαν προδοσία, εφόσον μετά αυτοκτόνησε, οπότε δεν είναι αλήθεια. Έτσι, όταν το ξαναδιάβασα, συνειδητοποίησα ότι ήμουν τελείως λάθος, τόσο... Ίσως μπορέσεις να το διαβάσεις, ίσως μπορέσεις να δεις τι.. Μιλούσε για τη ζωή, και έλεγε στου μαθητές τι πρόκειται να συμβεί μόλις φύγουν απ’ το πανεπιστήμιο. Είναι πολύ συγκινητικό... Επίσης και ο θάνατός του συμπεριλαμβανόταν σ’ αυτές τις λέξεις. Είναι το κλειδί για μένα.

 

 

Μαρία: Οκ, σ’ ευχαριστώ που το μοιράστηκες αυτό, γιατί τώρα μπορώ ολοκληρωτικά να το συσχετίσω με το βίντεο που έκανες.

Anja: Ναι.

 

Μαρία: Άρα όταν όλα διαλύονταν στο νερό, είδα τη γέννηση, είδα τον θάνατο στην ίδια στιγμή. Έτσι, επειδή τα πράγματα διαλύονταν, δεν ξέρω, ήταν πολύ αστείο. Απλά έβλεπα μικρά μωρά στο νερό.

Anja: Ναι ναι!

 

Μαρία: Σαν έμβρυα. Anja: Ναι!

Μαρία: Και μιλούσα με ένα φίλο μου και έλεγα “μπορείς να δεις έμβρυα μες στο νερό” και αυτός ήταν σε φάση “είσαι τρελή? Το μόνο που βλέπω είναι βαμβάκι” κι εγώ έλεγα “Βλέπω μωρά, δεν ξέρω γιατί” και τώρα που το λες αυτό, βγάζει νόημα, βλέπω τη σύνδεση. Οκ, σίγουρα θα το διαβάσω, σ’ ευχαριστώ.

Σέβη: Ήθελα να σε ρωτήσω για το touring. Είναι αυτή η πρώτη φορά στην Ελλάδα? Anja: Όχι...

Σέβη: Η δεύτερη;

Anja: Νομίζω ίσως η τρίτη ή η δεύτερη.

 

Σέβη: Αλήθεια? Και πού ήμασταν?

Anja: Αλήθεια είναι!

 

Σέβη: Εντάξει, δεν το γνώριζα. Δεν ήμουν εκεί. Ποιο ήταν το αγαπημένο σου live? Αυτό που απόλαυσες περισσότερο.

Anja: Το tour που κάνω τώρα.

 

Σέβη: Αλήθεα?

Anja: Ναι.

 

Σέβη: Τι είναι διαφορετικό απ’ τα προηγούμενα?

Anja: Επειδή τώρα κάνω tour με τους σωστούς ανθρώπους. Μου πήρε πολύ χρόνο να ψάξω για τους κατάλληλους ανθρώπους και είναι ό,τι αποφάσισα γι’ αυτό τον δίσκο, τον τελευταίο τον εκπληρώνουν. Είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός, τα πάντα είναι τόσο τέλεια. Και είναι φανταστικοί οι μουσικοί κι έχουμε εξασκηθεί πολύ. Και πριν την αίγλη μου, απλώς διάβαζαν νότες και ήμουν ευτυχής να κάνουν τραγούδια μαζί μου και στην πραγματικότητα δεν είχα συνδεθεί μαζί τους. Οπότε τώρα, εξασκήθηκα πραγματικά μαζί τους και κάθε νότα όπως την παίζουν, είναι σωστή. Και είναι πολύ γλυκά παιδιά...

 

Μαρία: Αυτό είναι τέλειο.

Μαρία: Είσαι σε συνεργασία με άλλο γκρουπ από αυτό που ήσουν στο tour, τώρα. Σχεδιάζεις να κάνεις ένα δεύτερο tour μαζί τους? Ή κάποια άλλη συνεργασία με τους Jungstötter?

Anja: Ναι, ελπίζω. Γιατί θεωρώ ότι είναι απίστευτος.

 

soapskin5

 

 

Μαρία: Ναι. Άκουσα ένα από τα ντουέτα σας από ένα live. Ήταν φανταστικό. Θα ήθελα πολύ να μπορέσω να ακούσω αυτό το performance, live κάποια μέρα. Η φωνή του με τη δική σου... Ήταν κάτι φανταστικό. Σου εύχομαι να κάνετε κάτι ξανά μαζί. Θα ήταν τέλειο.

Anja: Ναι?

 

Μαρία: Ναι! Φέρε τους στην Ελλάδα! Ελάτε μαζί!

Anja: Ήθελα, αλλά δεν υπήρξε κάποια πρόσκληση για κείνους.

 

Μαρία: Θα πρεπε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό! Οκ, οπότε τελευταίο? Φαντάζομαι ναι? Για τα cover?

Σέβη: Σκοπεύεις να κάνεις κάποιο cover?

Anja: Προσπαθώ να συγκρατήσω τον εαυτό μου απ’ το να κάνει covers, γιατί τα λατρεύω!

 

Μαρία: Μα τα κάνεις τόσο καλά!

Σέβη: Τα έχουμε ανάγκη!

Μαρία: Το “Pale Blue Eyes”, ο τρόπος που το τραγουδάς... Το προτιμώ απ’ την πρωτότυπη εκδοχή του, για να είμαι ειλικρινής. Το ακούω όλη την ώρα, το αγαπώ!

Anja: Ποτέ δεν κυκλοφορώ κάποιο cover, όταν θεωρώ ότι είναι κακό! (γελάει) Αλλά, για το “What a Wonderful World” φυσικά δεν πιστεύω ότι είναι καλύτερο! Έπρεπε να με παροτρύνω να λέω αυτές τις λέξεις με διαφορετικό τρόπο.

Μαρία: Ναι, η ερμηνεία σου είναι διαφορετική και την βρίσκω πιο... Η ερμηνεία του “What a Wonderful World” ήταν πολύ ευαίσθητη, πολύ συναισθηματική, πολύ απαλή. Έδωσες μια διαφορετική πινελιά στο τραγούδι και αυτό είναι που μου αρέσει στα covers σου, οπότε ναι, παρακαλώ φέρε κι άλλα. Είναι πραγματικά πολύ καλά.

 

Σέβη: Δε σκεφτόμαστε ότι έχεις ξεμείνει από περιεχόμενο ή κάτι τέτοιο. Τα έχουμε ανάγκη. Χρειαζόμαστε covers!

Μαρία: Χρειαζόμαστε περισσότερο από σένα!

 

Σέβη: Κάτι τελευταίο, θα είμαι σύντομη. Σε προηγούμενη συνέντευξη είπες ότι εύχεσαι να ήσουν άντρας ή κάτι τέτοιο.

Anja: Ω Θεέ! Σέβη: Θεέ μου, όχι. Αχ! Είναι καλό που το αναφέρεις επειδή αυτή είναι απ’ τις λίγες προτάσεις που πραγματικά μετανιώνω πολύ. Ξέρω τι σήμαινε.

 

Σέβη: “Ήμουν μεθυσμένη”

Anja: Συγγνώμη?

 

Σέβη: Όχι, τίποτα. Είπα για μένα ότι ήμουν μεθυσμένη, όταν μετανιώνω για κάτι.

Anja: Α, όχι όχι. Ξέρω τι σήμαινε εκείνο τον καιρό. Ξέρω ότι εννοούσα μίσος και άγνοια για τις γυναίκες και για μένα, ούσα γυναίκα. Και τώρα πονάει όταν το διαβάζω, ειλικρινά, γιατί είναι τόσο λάθος...

 

Σέβη: Μην αισθάνεσαι άσχημα. Συμβαίνει.

Anja: Ναι, αλλά...

 

Σέβη: Ό,τι είπες, ήταν οκ για τότε. Ήταν κάτι που είχες ανάγκη να πεις. Σέβη: Σ’ ευχαριστούμε για τη συζήτηση!

Μαρία: Ανυπομονούμε να σε δούμε στην Αθήνα!

Anja: Ναι, και δεν έχω πια δύναμη να μεταφράσω το σκοτάδι. Χρειάζομαι να βρω έναν άλλο τρόπο για να επιβιώσω,να νιώσω ήρεμη και να βρω γαλήνη μέσα μου. Μέσα από αυτή τη διαδικασία είχα πολύ εντονα την ανάγκη να επανασυνδεθώ με τον τον κόσμο και τους ανθρώπους. Τη στιγμή που συνέβη , ένιωσα να επανασυνδέομαι και ένιωσα οτι ο πόνος μου ήταν ένας μεγάλος μαζικός πόνος.

 

* Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την το τμήμα επικοινωνίας του Summer Nostos Festival του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος για τη συνδρομή της ώστε να μιλήσουμε με την Soap&Skin. 

** Το Summer Nostos Festival διοργανώνεται και χρηματοδοτείται αποκλειστικά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, σε συνεργασία με το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

*** Facebook Event (Free Entrance)

 

 

soapskin2

 

 

English Version

 

Sevi: Ok, should we start?

Anja: Yes.

 

Sevi: How was your experience with music in the first place? How did you start to get involved with music? I read that you started playing piano at  6 years old, something like that. How was that?

Anja: Ehm, the start? I don’t know... I  remember that I listened to Michael Jackson when I was a child, so I wanted to sing like them and I was sorry then, because I thought I would never be able to sing like them, but my father was quite talented in a musical way. He was a farmer, but he was also playing guitar and he sang in a choir. My mother also was into music, but music was there... Because I know families that they don’t  sing, they don’t hear music, so..

 

Sevi: Yeah..

Anja: And also the religious part of my education and my childhood, because we went to church on Sunday and I always was impressed by music.

 

Maria: I guess you use some church instruments in your songs?

Anja: Church instruments?

 

Maria: I’ve recently watched one of your concerts from Konzerthaus, in Vienna. I think that you also used it, was this a church piano, the organ?

Anja: Organ?

 

Maria: Yes, it was very impressive to listen to. 

--Laughters--

 

Sevi: So from the church-like music, you tried to follow this path in classical instruments and have your studies based on that?

Anja: Uhm, not really. There was a time when I was up to decide if I want to focus on classical music or church music and I very regret this (laughing), but I chose classical music. Because now I view(?) a more..more free way of composition, that it’s forming on the church, uhm..I don’t know. Sorry my English isn’t very good.

 

Sevi & Maria: Yeah, ours either.

--We all laugh--

Maria: So it’s ok. I would suggest speaking in German, but our German

Sevi: is very poor.

Maria: very very poor.

--Laughters--

Maria: So can you tell us a little bit about your studies? Uhm, what did you do after school?

Sevi: Yeah, I would like to ask you about Gratz. My father used to study there.

Anja: Ah..I started to study in Vienna, I went to school in Gratz, from 14 to 16. It was an art school.

 

Sevi: Polytechnical school, isn’t it?

Anja: Yeah, but my class was for creating and I..

 

Sevi: You didn’t like that?

Anja: It was difficult time at this age and the school system didn’t work anymore with me

--she laughs--

 

Sevi & Maria: We can relate to that definitely.

Anja: Yeah, I was in a girls..

 

Maria: Boarding school? When you have to stay in?

Anja: Yes

 

Maria: That’s the boarding school.

Anja: Yeah, it was one hour from my parents' house, in Gratz.  So, I had to stay in Gratz.

 

Maria: Did you feel pressed?

Anja: Yeah.. To be with three other girls in a room... And then I had something like a break, like a breakdown and I …

 

Maria: Women can do that to us! They can bring nervous breakdowns.

--Laughters--

Anja: Yeah, I didn’t make it with the school anymore... And I was in a very bad shape and then I tried to make this test for the Academy in Vienna. Just for fun, because I couldn’t imagine that they did take a 16 years old that has no degree. But yeah, they took me!

 

Sevi: Lucky for you, then.

Anja: It was very releasing and I moved to Vienna, to my boyfriend and I started to focus on just making music. Actually, I was like one and a half year in Academy, but after I released my first album and went on tour and everything started to...

 

Maria: Flow, probably?

Anja: Yes.

 

Sevi: But your music is really dark. Is this experiential, is what comes from inside of you? Is the dark times we are living an inspiration? I’m asking you about the content of your songs. It’s very dark and pessimistic.

Anja: Yes, but not the last record.

 

Sevi: Yeah, I know.

Anja: It’s not pessimistic. I’ve wanted to find another way..

 

Maria: Of expressing?

Anja: Yeah...I don’t know.

 

Maria: Do you believe that somehow you are in a different state right now in your life, that definitely affected the way you wrote your last album?

Anja: Uhm, yeah... I wouldn’t say that it gets easier. -she laughs-  When I remember the time when I was making the first album, I was kind of satisfied. I was being just alone in the darkness. It was kind of... Just a teenage, romanticising this, all the dark stuff, and surround yourself with it. Because you don’t have to...In this age you don’t have to know, you don’t have to take -”Sorry, I search for the words”- the responsibility or I don’t know it was...

 

Sevi: Stressful?

Anja: I don’t know..I wanted to make the time of my breakdown.. I was so tough, so badass, that I didn’t give a shit on anything.

 

Maria: Angry?

Anja: Yes.. I did my thing, it was quite egoistic and it was just hard to see, just make music.

 

Maria: Yeah, but what you did was magical!

Anja: Yeah, but I wasn’t ...I was...

 

Sevi: You don’t feel like yourself in the past albums?

Anja: Of course I was, but I was not a good human!

 

Sevi: Ok, it wasn’t the best version of you.

Anja: I wasn’t political.

 

Maria: Rejecting.

Anja: I was not moral.

 

Sevi: It happens...

Anja: I wasn’t nice to people...

 

Maria: Teenagelife is full of anger, I think. I was angry, I’m still angry...

Sevi: She’s not a teenager!

 

Maria: I’m not a teenager anymore, but I’m still angry. So...

Anja: Yeah! Me too, me too.

(laughters)

 

Maria: But I think it’s nice to put your energy somewhere, you know? And I think that you put it in words, in your music.

Sevi: In a good way.

Maria: Yeah, because, uh...

Sevi: It was the healthiest way to express that anger.

Maria: Yes and it had a very strong impact at least on me. Your music had a very strong impact on my very dark periods. I have been through lots of darkness, listening to your music and it helped me a lot to understand like, lots of things about my life... So yes, being in a dark place, I think is good, right?

Sevi: Yes.

Maria: It’s healing. It’s a process.

Anja: Pfff, I can’t say that anymore. I just always know it changes; it’s haunting me. I know when it’s like, grownin, I know it’s coming back. It was really killing me.

 

Sevi: You’re regretting that?

Anja: Regret? No.

 

Maria: You feel sorry about that?

Sevi: Hateful?

Anja: Uhm...I feel sorry about some parts of my fate.

 

Maria: Well, we don’t choose fate.

Anja: Yeah. (she laughs)

 

Maria: Unfortunately, what comes, comes.

Sevi: You go with the flow.

Maria: But we move on, I think to the next level. We evolve as people, so I think that in your last album we can definitely see that, the change.

Anja: Yeah. It was tiring. I just hope that there is a process and a direction, and it’s not circling. Like, maybe you know when there are always times when you feel like you fall back to a state that you’ve been there so many times.

 

Sevi & Maria: It’s like a vicious circle.

Maria: It’s a vicious circle. It never ends, never stops.

Anja: It’s horrible.

 

Sevi: Yeah, but the last album has changed. Your sound is very different, more optimistic and that seems to...

Maria: The evolution.

 

Sevi: The evolution is there!

Maria: The development. The change has come.

Sevi: And it suits you, that sound.

Maria: It sounds more calm.

Anja: Yeah, it’s interesting. It’s the fact that I would say in this time when I was making the last record was quite the most difficult and dark time.

 

Maria: For the last album? Really?

Anja: Yeah, and I have no power anymore to translate the dark. I needed to find another way to survive, to calm and to find peace. And also I have ??? in this process to connect because I felt like I don’t know …dying to be like separated l from everything and I wanted with the music and with the process I wanted to reconnect with the world and with the people and I felt and at the point it happened I felt reconnected and I felt that my pain was big collective pain.

 

Sevi:When you share it ,it is less painful I think.

Anja: Sorry?

 

Sevi: When you share your pain or emotions in general it’s soothing.

Anja: Yes.

 

Maria: Relief. You feel some sort of relief.

Anja: Yes.

 

Maria: So can you tell us a little bit about you project?

Sevi: I wanted to ask you how did you come up with the name “Soap&Skin”.

Anja: I was 14.

 

Sevi: But you stick with that.

Anja: Τhere wasn’t really much thoughts involved. Afterwards yeah I thought about it and I said yeah that there is these elements that can clean the skin but also kills like the good bacteria into patients. But it was relly a very naïve..?? The words just came to me. I knew I wanted two things, to combine two things.

 

Maria: I’ve been meaning to ask you about the title of your new album, it’s “from gas to solid/you are my friend” where the is an instrumental track which is called

Sevi: “this is water” .

 

Maria: Yes, “This is water” .Does it have to do anything with a book from an author or am I completely wrong?

Anja: No, it’s right.

 

Maria: It’s from David Foster Wallace,right? Have you been influenced by this book?

Anja: So you haven’t read it.

 

Maria: No, sorry. I haven’t.

Anja: It’s not really a book. It was his last speeches on the university before he committed suicide. You can read it in like 15 minutes or 20. It’s very short. I read it in two times in my life. Years ago, I was like, I didn’t like it. I thought it’s..all what he says is like a betrayal because afterwards he committed suicide so it’s not true. So, when I read it again, I realized I was so wrong…and I was so…I don’t what can I…maybe you can read and maybe you can see what I… each is spoke about life and he told the students what is going to happen after they go from the university which is spoke about life. It’s very very touching.. but also his death it involved in these words… makes the key for me.

 

Maria: Ok thank you for sharing this, because now I can completely relate with the video that you did.

Anja: Yeah.

 

Maria: So, when everything was dissolving in the water I saw birth and I saw death at the same time.

Anja: So because things were dissolving, I don’t know it was very funny. I just saw small babies in the water.

Anja : Yes!Yeah!

 

Maria: Like fetuses.

Anja: Yeah!

 

Maria: And I was to talking to a friend of mine and I said “you can see fetuses in the water” and he was like “ are you crazy? All I can see is cotton balls” and I was like “ I see babies I don’t know why” , and now that you say this, it makes sense, I see the connection, ok. I will definitely read it, thank you.

Sevi: I wanted to ask you about the touring. Is this the first time in Greece?

Anja: No.

 

Sevi: The second.

Anja: I think maybe the third time or second time.

 

Sevi: really?Where were we?

Anja: Yes, true!

 

Sevi: Ok,I didn’t know. I wasn’t there. What was your favorite live? You enjoyed the most.

Anja : The tour now.

 

Sevi: Really?

Anja: Yes!

 

Sevi: What’s different from the others?

Anja: Because now I am touring with the right people. I took a lot of time to search for the right people and they are like all what I decide in this record, in the last record they fulfill it . And yes I don’t know how to explain it …Which is like a living organism, everything is so perfect . And there are just great musicians and we practiced a lot. And before my aula They just read notes and I was happy to have make stings with me and I wasn’t really connecting to them.

So now I really practiced with them and every note how they play it it’s right. And they are very sweet persons ???

 

Maria: That’s awesome.

Maria: You are in collaboration with another group that you were together in the tour right now. Do you plan to do a second tour with them? Or another collaboration with Jungstötter?

Anja: Yes, I hope so, yeah. Because I think he is unbelievable.

 

Maria: Yes. I’ve listened to one of your duets from a live. It was amazing . I would love to be able to listen to this performance live one day. His voice together with yours. It was something amazing . I wish for you to do something again together. It would be amazing,yes.

Anja: Yeah?

 

Maria: Yes! Bring them in Greece!Come together!

Anja: I wanted to,but there was no request for them.

 

Maria: We should do something about that!Ok,so last one? Probably yes?About the cover?

Sevi: Do you plan to do another cover or something?

Anja: I try to push myself back from doing covers because I love them!

 

Maria: But you do them so well!

Sevi : We need them!

Maria : “Pale blue eyes”, the way you sing it …I prefer it from the original version to be honest. I listen to it all the time .I love it.

Anja : I never release a cover when I think it is bad! (laughs) but,

“What a wonderful world “of course I didn’t think it’s better! I had to the urge just to say those words in a different way.

 

Maria: Yes, your interpretation is different and I find it more…the insterpretation of “ What a wonderful world” was very sensitive,very emotional, very soft. You gave a different touch to the song and that’s what I like from your covers, so yes,please bring them on, they are really,really nice.

Sevi: We don’t think you are out of the content or anything. We need those. We need covers!

Maria: We need more of you!

Sevi: Something last,I will be short. In a previous interview you said that you “wish you would be a man” or something like that.

Anja: Oh god!

 

Sevi: God,no!

Anja : Oh! It’s good that you say because this is one of the very few sentences I really, I really regret. I really know what it meant.

 

Sevi: I was drunk.

Anja: Sorry?

Sevi: No, I said for me “I was drunk” or something like that, when I regret something.

Anja: Oh,no no. I know what it meant at those times. I know that it meant hatred and ignorance for women and for me being a woman. And now it hurts when I read it truly, because it’s so wrong…

Sevi: Don’t feel bad! It happens!

Anja: Yeah,but..

 

Sevi: What you said, it was ok for then.It’s something you needed to say.

Sevi: Thank you for the conversation.

Maria: We look forward to seeing you in Athens.

 

* We would like to thank the Summer Nostos Festival Public Relations department of the Stavros Niarchos Foundation for her contribution to talk with Soap & Skin.

** Summer Nostos Festival is organized and sponsored exclusively by the Stavros Niarchos Foundation, in collaboration with the Stavros Niarchos Foundation Culture Centre.

*** Facebook Event (Free Entrance)

 

soapskin1

 

Σχετικά άρθρα

Banner
Banner