ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram
Festival Calendar
Festival Calendar
Black Rebel Motorcycle Club – Wrong Creatures

Black Rebel Motorcycle Club – Wrong Creatures

Rate
6.5

Οι Black Rebel Motorcycle Club είναι μία μπάντα που παρακολουθώ στενά από το πρώτο τους βήμα, ενώ προάχθηκαν ως μία από τις κορυφαίες μου προτιμήσεις όταν τους είδα στο αξέχαστο εκείνο live στην Αθήνα (διαβάστε εδώ τις εντυπώσεις μας).

Με ανυπομονησία λοιπόν περίμενα το επόμενο δισκογραφικό τους βήμα, το οποίο ήρθε φέτος, μετά από 5 χρόνια απουσίας, λόγω κυρίως των προβλημάτων της Leah Shapiro. Ο νέος δίσκος ονομάζεται "Wrong Creatures" και ακούγοντάς τον καταλαβαίνει κανείς ότι δεν άλλαξαν πολλά σε αυτή την περίοδο. Οι BRMC διατηρούν το ύφος του "Specter At The Feast", με μερικές μικρές ενδιαφέρουσες προσθήκες στον ήχο τους, και μας παραδίδουν ένα καλοδουλεμένο άλμπουμ. Ίσως παραπάνω από όσο χρειάζονταν και αυτό είναι έκδηλο και στην παραγωγή αλλά και στις συνθέσεις.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή...

Το "Wrong Creatures" ξεκινά με το κομμάτι-εισαγωγή DFF, μία δίλεπτη dark industrial ψαλμωδία η οποία οδηγεί στο Spook. Μία δυναμική αρχή, ξερό rock n roll βγαλμένο μέσα από βρόμικα καπνισμένα μπαρ, το οποίο δίνει τη θέση του σε ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου, King Of Bones. Οι BRMC, με αρκετή NIN αισθητική εποχής "Fragile", γεμίζουν το χώρο με feedback κιθάρας και μπάσου. Το παίξιμο της Shapiro είναι πραγματικά πανέξυπνο, μαεστρικά βάζοντας γεμίσματα εκεί που χρειάζεται ή σε άλλες στιγμές παίζοντας απλά ή και μόνο με κύμβαλα αντισταθμίζοντας τον όγκο των εγχόρδων και ισορροπώντας τη σύνθεση.

Ένα τέλειο σύνολο 3 κομματιών που δεν έχει όμως την ανάλογη συνέχεια, στην οποία οι ρυθμοί προσωρινά πέφτουν. Και ενώ το Haunt δεν είναι καθόλου άσχημο, ιδιαίτερα τα post-rock περάσματα στο τέλος, το Echo είναι εντελώς αδιάφορο. Ένα αργό μοτίβο το οποίο καταλήγει σε μελωδίες και layers φωνητικών τα οποία αρμόζουν περισσότερο σε μπάντες όπως Coldplay. Γεγονός το οποίο δεν θα μας πείραζε, αν το ακούγαμε σε άλμπουμ κάποιας άλλης μπάντας και όχι στους BRMC.

Και το ενδιαφέρον μας επιστρέφει ξανά με το 7άλεπτο Ninth Configuration και το Floyd ξεκίνημα, τις πολλές αλλαγές στις κιθάρες, μελωδίες που συνεπαίρνονται από το υπέρμετρο fuzz και τις 50s πινελιές. Η κιθάρες του Peter Hayes ρέουν αβίαστα από θέμα σε θέμα, από καθαρούς σε βρόμικους ήχους οι οποίοι σε στιγμές αλληλοκαλύπτονται δημιουργώντας ένα συναρπαστικό σκοτεινό διεστραμμένο ταξίδι.

Bήμα πίσω ξανά, με το Question of Faith, ένα mid tempo dark blues το οποίο δεν είναι καθόλου άσχημο, αλλά νιώθουμε οτι οι BRMC μπορούν να γράψουν την ώρα που χαζολογούν στο στούντιο γιατί δεν τους βγαίνει τίποτα. Σε κάθε περίπτωση, ωραία η κιθάρα στο ρεφρέν.

Στο δεύτερο άνω των 6 λεπτών κομμάτι του δίσκου, Calling Them All Away, οι BRMC βάζουν αρκετές ανατολίτικες πινελιές, Jesus And Mary Chain / NIN τύμπανα, πολλαπλά layers τα οποία όμως τελικά δεν δουλεύουν καλά ως σύνολο. Η απουσία έντονων αλλαγών στις δυναμικές, τα συνεχώς chanting φωνητικά οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα κάπως βαρετό, αδυνατώντας να μας κρατήσει το ενδιαφέρον, μη δικαιολογώντας την μεγαλύτερη αυτή διάρκειά του.

Ύστερα όμως το ξυπνητήρι χτυπά ξανά με το απολαυστικότατο Little Thing Gone Wild, ένα voodoo blues vibe παιγμένο μέσα από έντονο fuzzy garage συνθέτουν ένα κομμάτι που θέλουμε οπωσδήποτε να ακούσουμε ζωντανά!

Στο Circus Bazooko μας αρέσουν τα circus περάσματα στη γέφυρα και η doors προσέγγιση, ενώ στο Carried From The Start ξεχωρίζει η δουλειά στις κιθάρες και τα stomping τύμπανα. Το άλμπουμ κλείνει με το αργόσυρτο All Rise το οποίο όμως μας αφήνει ένα ακόμα χασμουρητό και την αίσθηση ότι ο δίσκος είναι τελικά μεγαλύτερος από ότι θα έπρεπε. Και μετά από πολλά ακούσματα συνειδητοποιεί κανείς ότι το σύνολο είναι άνισο. Κάποια κομμάτια θα ξανακουστούν από τα ηχεία μόνο κατά λάθος τώρα που η κριτική του δίσκου έγινε. Κάποια άλλα (Spook, King Of Bones, Ninth Configuration, Little Thing Gone Wild) θα είναι από αυτά που για χρόνια θα παίζουν όταν υπάρχει διάθεση για BRMC. Και η βαθμολογία είναι 6,5/10 για αυτό αλλά και για το γεγονός οτι θα περιμέναμε ακόμα περισσότερα από μία καταπληκτική μπάντα όπως οι Black Rebel.

Vagrant, 12.01.2018

 

 

 

Σχετικά άρθρα