ClockSound
Search
facebook twitter youtube rss instagram
Festival Calendar
Festival Calendar
Banner
Chuck Berry, ένας αξεπέραστος θρύλος της μουσικής

Chuck Berry, ένας αξεπέραστος θρύλος της μουσικής

Μετά το κρεσέντο θανάτων θρύλων της μουσικής το περασμένο (κυρίως) έτος, αντίστοιχα δυσάρεστα νέα συνεχίζουν να έρχονται. Για κάποια όμως είναι αδύνατο θεωρώ κανείς να λυπηθεί. Έτσι, δύο μέρες πριν βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Missouri μία από τις σημαντικότερες μορφές της μουσικής, ο σπουδαίος Chuck Berry. Ήταν 90 ετών.

Αυτή λοιπόν είναι μία περίπτωση ειδήσεων που δεν μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα δυσάρεστα. Μάλλον θαυμασμού θα λέγαμε. Και ίσως λίγο καλοπροαίρετης ζήλιας. Γιατί ο Chuck Berry έζησε μια ζωή έντονη, με εμπειρίες ξεχωριστές. Ήταν παρών και συμμετείχε ενεργά σε στιγμές που πλέον αναγνωρίζονται ως καίρια σημεία της σύγχρονης (μουσικής και όχι μόνο) ιστορίας και, το σημαντικότερο, διακατέχονταν ο ίδιος από μία ανεξήγητη ενέργεια μέχρι και πρόσφατα. Λίγους μήνες πριν έκανε το τελευταίο του live. Τον Οκτώβρη του 2016. Ένας μανιακός κιθαρίστας που αρνήθηκε να παραδοθεί μέχρι και την ένατη δεκαετία της ζωής του! Και αυτό είναι μοναδικό και αξιοθαύμαστο.

Είναι αδύνατο για κάποιους καλλιτέχνες να υπολογίσει και να καταγράψει κανείς τον ρόλο τους και την επιρροή τους στη μουσική. Όπως πχ Little Richard, Elvis, Johnny Cash, Beatles, Muddy Waters και μερικοί ακόμη. Και φυσικά Chuck Berry.

Μία περιθωριακή προσωπικότητα, για την εποχή, όπου δεν κατάφερε να ακολουθήσει ποτέ τους κανόνες της κοινωνίας. Από την φυλάκισή του για ληστεία το ’44 μέχρι και...τη μουσική του! Το 1955 πήγε στο Σικάγο και την Chess Records. Όντας ένας blues κιθαρίστας, ξαφνικά αποφασίζει στην πρώτη του ηχογράφηση να ανεβάσει τις ταχύτητες και να αναμείξει τη μουσική του με country στοιχεία. Και εγένετο rock n roll! Με το κομμάτι Maybellene, από το οποίο ονόμασε ύστερα την θρυλική του Gibson. Το τι ακολούθησε ξεπέρασε κάθε όριο της μουσικής της εποχής. Άνοιγε νέους ορίζοντες στο κιθαριστικό παίξιμο, ακριβώς όπως έκανε και ο Little Richard με το πιάνο και τη φωνή του. Όλα ξαφνικά έγιναν πιο άγρια, πιο επικίνδυνα! Roll Over Beethoven, Rock And Roll Music, Johnny B. Goode, Sweet Little Sixteen και πολλά ακόμα.

Και αυτό ήταν ένα μόνο κομμάτι της επανάστασής του. Ενώ ο Elvis δίδασκε πως μπορεί να συμπεριφέρεται ένας τραγουδιστής και ο Little Richard ένας πιανίστας, ο Chuck Berry προβόκαρε και αυτός με τη σειρά του. Συνόδευε τα δαιμονισμένα του solos με το χαρακτηριστικό του duck walk και το παιχνίδι με το κοινό! Και κάπως έτσι γεννήθηκε και το συνολικό rock attitude.

 

 

Τα riff και τα σόλο του Chuck Berry αποτελούν τη βάση για ένα μεγάλο μέρος της rock μουσικής. Ακόμα και σήμερα, 60 ολόκληρα χρόνια μετά, ακούγονται φρέσκα και δεν έχουν χάσει τίποτα από την τότε δυναμική τους! Και αυτό είναι πολύ δύσκολο να το συνειδητοποιήσει κανείς πλήρως. Να χαρτογραφήσει το πόσο «εξωγήινη» ήταν η μουσική που έπαιζε την εποχή εκείνη αλλά και το πως συνέχισε να ζει όλα αυτά τα χρόνια και θα συνεχίσει για πάντα.

Τον ευχαριστούμε που συνέβαλε τόσο δραστικά στη δημιουργία του rock ήχου που αγαπάμε τόσο πολύ. Ας ελπίσουμε εκεί που πάει να έχει μαζί του και την Maybellene. Όχι κατ’ ανάγκη για να παίζει. Αλλά για να συνεχίσει να την προστατεύει όπως έκανε πάντα στη ζωή του. Ποτέ δεν άφησε κανένα άλλο μουσικό να την ακουμπήσει. Και δικαίως. Μόνο στα χέρια του μπορούσε αυτό το όργανο να παράγει τον αυθεντικό ήχο του Chuck Berry!